sutatsanee's profileI'm still loving you...O...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
July 27 สอบเสร็จแล้ว เย้!!!!! สอบเสร็จแล้ว ดีใจจัง เครียดมา 5 วันติดกันเต็ม ๆ เลย 5 วันที่สอบก็ไปนอนกับเพื่อนที่หอเลยเพราะมีสอบช่วงเช้ากลัวไปไม่ทัน จริง ๆ แล้วก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผลสอบจะออกมาเป็นยังไง ก็ขอให้ออกมา A ทุกวิชาเลยแล้วกันน่ะ (ถ้าเป็นอย่างนั้นได้ก็คงดีใจมาก ๆ เลย)
เพื่อน ๆ ของตูนเป็นยังไงกันบ้าง? สบายดีกันมั๊ยจ๊ะ? สำหรับตูนสบายดี แล้วอุ้มล่? เป็นยังไงบ้าง? เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้คุยเลยอ่ะ คิดถึงน่ะจ๊ะ วันนี้ก็ย้ายของลงมาห้องใหม่ซึ่งใหญ่กว่าเดิมและราคาก็เพิ่มขึ้นด้วย แต่ว่าเย็นสบายมาก ไม่อับเหมือนกับห้องเก่า แต่ว่ากว่าตูนจะกลับหอก็ประมาณอาทิตย์หน้านู้น เพราะอยากอยู่บ้านก่อนและกว่าจะเปิดเรียนก็วันที่ 14 นู้นแหนะ จะรีบกลีบหอทำไม?
คิดถึงมาก...อยากเจอมาก..ถ้ามีโอกาสได้คุยกับพี่เค้า จะลองเข้าไปคุย เพราะโอกาสมักไม่มาหาเราบ่อย จริงมั๊ย? (ใช่ จริง) อาทิตย์นี้ไม่ได้เจอกับพี่เค้าเลยอ่ะ คิดถึงมาก คิดถึงที่สุด จะมีโอกาสได้เจอกับเค้าอีกมั๊ย? สาธุ..เปิดเรียน ขอให้เจอทุกวันเลย
ป.ล. อุ้ม..ตูนมีเรื่องที่อยากจะปรึกษา ว่างเมื่อไหร่ เดี๋ยวตูนโทรไปหาน่ะ
เบ..ขอบใจจริง ๆ สำหรับคำปรึกษาเกี่ยวกับเรื่องของเทคโนโลยีใหม่ ๆ
เมท..กลับไปบ้านอ่ะ อย่าลืมซื้อขนมมาฝากน่ะ กะหลี่ปั๊บ น่ะ ขอบใจจ๊ะ
พี่ Ice...ขอบคุณน่ะค่ะ พี่ทำให้ตูนรู้สึกดีมาก ๆ ขอบคุณค่ะ
พี่เจเล่..คิดถึงมาก เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้คุยกันเลย ทำข้อสอบได้มั๊ยค่ะ? ตอบด่วน
พี่แนน..เหมือนกัน ไม่ค่อยได้เจอ เป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้
พี่ปลา..ขอบคุณค่ะสำหรับคำปรึกษาดี ๆ ที่มีให้น้องคนนี้น่ะค่ะ
การ์ตูน July 15 การเข้าค่าย สวัสดีจ๊ะเพื่อน ๆ ทุกคน ตอนนี้ก็เป็นเวลาประมาณสามทุ่มกว่า ๆ ได้แล้ว มันเป็นเวลาที่เหนื่อยแล้วเพลียมาก ๆ แต่ยังไงก็จะต้องมาเล่าให้เพื่อน ๆ ได้ฟังกันว่าเหนื่อยและเพลียเรื่องอะไร? ก็เรื่องการไปเข้าค่ายน่ะสิ ไปเข้าค่ายที่ค่ายทหารบุรฉัตรที่ราชบุรีมา เอางี้เดี๋ยวเล่าเป็นขั้น ๆ แล้วกันจะได้รู้ลึกกันไปเลยว่ามันมันส์มากแค่ไหน
วันแรก ตื่นแต่เช้า...เลย แล้วรีบอาบน้ำแต่งตัว แล้วไปยังหัวลำโพงซึ่งเป็นจุดนัดหมาย อยากจะบอกว่าคุณแม่สุดที่รักไปส่ง(แม่น่ารักมาก ๆ เลย) จากนั้นก็นั่งรอขบวนรถไฟออกประมาณ 20 นาที จึงขึ้นไปบนขบวนรถไฟแล้วเลือกที่นั่งตามใจชอบซึ่งที่ ๆ เราและเพื่อน ๆ เลือกก็เป็นที่ ๆ แสนสบายและมีความสนุกสนาน จากนั้นขบวนรถไฟก็มาถึงยังสถานีราชบุรี ทางค่ายทหารก็นำรถมารับประมาณ 3 คันได้เพื่อไปยังค่าย เมื่อไปถึงแล้วก็ไปไหว้สักการะบูชา ร. 5 ก่อน ก่อนที่จะเข้าที่พักเพื่อไปเก็บของและ 5 นาทีต่อมา ครูฝึกก็เรียกให้ลงมาเข้าแถวพร้อมกันแล้วไปยังโรงยิมเพื่อทำกิจกรรมกัน มีกิจกรรมหลายรูปแบบทั้งเต้นทั้งร้องและมีให้แบ่งกลุ่มสองกลุ่มแล้วเล่นกีฬาแชร์บอลกัน มีกลุ่มอัลฟากับบลาโว้ อราอยู่ทีมบราโว้ ซึ่งการแข่งขันนั้นทีมบลาโว้ได้ที่ 1 เย้!!ดีใจมาก จากนั้นครูฝึกก็ให้ไปรับประทานอาหารแล้วเตรียมตัวเพื่อไปยังกิจกรรม Happy night ต่อ ซึ่งบรรยากาศนั้นก็เต็มไปด้วยความสนุกและเสียงหัวเราะ และประมาณห้าทุ่มครูฝึกก็ปล่อยให้ทุกคนไปอาบน้ำนอนเพื่อทำกิจกรรมต่อในวันพรุ่งนี้
วันที่สอง เป็นอะไรที่ตื่นเช้าอีกแล้ว ตื่นตั้งแต่ตีห้าแนะ แปรงฟันเปลี่ยนชุดแล้วลงไปออกกำลังกายตอนเช้าพร้อมกับรับประทานอาหาร ใช้เวลาตรงนี้ก็ประมาณเกือบชั่วโมงครึ่งได้ จากนั้นครูฝึกก็ปล่อยให้เราไปเปลี่ยนเสื้อผ้าพร้อมที่จะลุยต่อกับกิจกรรมที่โหดและหนักมากนั่นก็คือการปีนหน้าผาจำลอง ปีนเชือกและโดดหอ มันเป็นอะไรที่หวาดเสียวแต่ก็สนุกดีน่ะ ตูนไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลยอ่ะ ไปเข้าค่ายกี่ครั้ง ๆ ก็ไม่เคยร่วมกิจกรรมกับเค้าสักที วันนี้ก็เลยได้รู้ว่าสิ่งที่มันท้าทายดูหวาดเสียวแท้ที่จริงแล้วมันก็เต็มไปด้วยความสนุกและมีความสุขมาก จากนั้นก็ไปร่วมกิจกรรมเข้าฐาน สนุกเหมือนกันอีกนั่นแหละถ้าเป็นการปีนหน้าผาหรือโดดหอมันเป็นอะไรที่เราจะต้องทำคนเดียวใช่มั๊ย? แต่อันนี้ต้องร่วมกันทำกิจกรรมร่วมกันเป็นทีม ได้ทั้งกำลังและได้ใช้สมองในการคิดปัญหาแต่ละอย่าง มีทั้งหมด 9 ฐานด้วยกัน สนุกมาก ๆ แถมยังได้เพื่อนอีกต่างหาก พอถึงเวลาสักประมาณ 11 โมง ครูฝึกก็ปล่อยให้ไปรับประทานอาหารกลางวันแล้วไปเก็บกระเป๋าเพื่อเตรียมตัวกลับบ้านในเวลา 4 โมงเย็น ดีใจมาก ๆ ที่ได้ไปค่ายแห่งนี้ ถ้าไม่ได้ไปน่ะเสียใจแย่เลยอ่ะ
แต่ก็มีอีกอย่างหนึ่งน่ะ มันเป็นอะไรที่พิเศษและมีความสุขมาก ๆ เลย พี่คนนึงที่ตูนชอบเค้าก็ไปด้วย ดีใจมาก ๆ เลยอ่ะ มองเค้าตลอดเลยจนรู้สึกว่าเค้าคงจะรู้แล้วว่าเราชอบเค้าอ่ะ ทำตัวมีพิรุดก็อย่างนี้แหละ และตอนกลับบ้านเค้าก็ได้เดินมานั่งที่โบ้กี้ที่เรานั่งอยู่และใกล้กันมาก เพื่อน ๆ ก็รู้ว่าตูนชอบเค้า จึงบอกให้พี่เค้ามาถ่ายรูปคู่กันกับตูน จริง ๆ ก็เขินมาก ตัวสั่นเลยแหละ ตอนแรกพี่เค้าแค่รู้สึกว่าเราชอบ พอมาตอนนี้น่ะเราว่าพี่เค้ารู้แล้วล่ะว่าเราชอบเค้า ไม่รู้สิ ถึงพี่เค้ารู้น่ะ ถึงยังไงเราก็ยังจะชอบเค้าอย่างนี้แหละและถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้เจอเค้าอีกแต่ยังไงเราก็ยังจะชอบเค้าเหมือนเดิม มันรู้สึกดีมาก ๆ เลยน่ะ พี่เค้าดูดีและตูนก็รู้สึกได้ว่าพี่เค้าเป็นคนดีและเป็นคนเก่งแถมยังมีความสามารถหลายด้านอีกด้วย ดีใจมาก ๆ เลยอ่ะ อยากหยุดเวลาเอาไว้เลย รู้มั๊ย? อยากเจอพี่ทุกวัน อยากพูดคุยทุกวัน ไม่รู้จะรู้สึกอะไรมากไปกว่าคำว่า "ดีใจมาก ๆ" แล้วล่ะ
การ์ตูน July 09 อยาก... หลายคนอาจจะงงว่า "อยาก..." ของตูนหมายถึงอะไร? ตูนไม่รู้ว่ามันจะเป็นความรู้สึกอยากรึเปล่า? หรือ..จะเป็นความรู้สึกที่อยากจะระบายมันออกมา เอาล่ะ..ตูนบอกก็ได้ว่า "อยาก..." ของตูนคืออะไร?
"อยากลองเปิดใจให้กับคำว่ารัก"
"อยากลองเปิดใจให้ใครสักคนได้ก้าวเข้ามาใช้ชีวิตร่วมกัน"
"อยากให้คนที่เราเคยคิดว่าไม่ใช่..กลับมารักเราอีกครั้ง"
"อยากให้คำว่าเกลียดไม่มีบนโลก"
สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่เราอยากให้มันเกิดขึ้น เราอยากเปิดหัวใจให้กับคำว่ารักเพราะสำหรับเราแล้วความหมายของคำว่ารักนั้นเรายังไม่รู้เลย เราจึงอยากให้ใครสักคนได้ทำให้เรารู้ว่า "รัก" หมายถึงอะไร? บางคนอาจจะบอกว่า ถึงแม้ไม่มีใครความรักมันก็เกิดขึ้นกับเราได้ ก็ความรักจากครอบครัวไง เพื่อน ๆ ด้วย บอกตามตรงว่า เราได้รับความรักจากพวกเค้าจริง ๆ และเราก็คิดว่าเป็นรักที่บริสุทธิ์มาก แต่เราก็ยังอยากรู้ความหมายของคำว่ารักของหนุ่มสาวดูบ้าง ว่ามันจะเหมือนกันมั๊ย? แต่ก่อนตูนปิดกั้นหัวใจตัวเอง มีคนเข้ามา..ตูนก็ไม่เคยสนใจ ทั้ง ๆ ที่ก็ยังไม่รู้ว่า เค้าเป็นคนยังไง? เค้าอาจจะเป็นคนดีก็ได้ แต่เราก็ไม่ให้โอกาสเค้าที่จะแสดงความรักหรือความจริงใจต่อเราเลย พอมาตอนนี้เราเปิดหัวใจเพื่อให้โอกาสกับใครสักคนและคนที่เรารอนั้นก็คือ "เค้า" แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเค้าจะกลับมารักเราอีกเลย จนตูนรู้สึกว่า เค้าคงจะเกลียดตูนไปแล้ว เพราะแม้แต่หน้าตูนเค้ายังไม่อยากมองเลย แต่ก่อนเค้าจะทักทายดีแต่พอมาเดี๋ยวนี้ไม่เคยทักทายกันสักคำ จะถามว่าเป็นยังไงบ้าง? ก็ไม่เคยเห็นจะถาม จนบางครั้งก็รู้สึกน้อยใจและโกรธตัวเองที่ไม่ยอมเปิดใจให้เค้าเข้ามา นั่นก็สมควรแล้วล่ะ? แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่รู้ว่าควรทำยังไง? ตูนจะต้องเจอเค้าตลอดเพราะอยู่บ้านใกล้กัน บางครั้งตูนคิดว่าตูนอาจจะทำในสิ่งที่ไม่ดีหรืออะไรก็ได้ ตูนพยายามก้มหน้าไม่มองเค้าแต่บางทีมันก็เหลือบไปมองอยู่เรื่อย ตูนกลัวว่าเค้าจะสังเกตุเห็นอะไรบางอย่างในตาของตูนก็ได้(น้ำเน่าจริง ๆ ... แต่มันก็ออกมาจากใจน่ะ) เพื่อน ๆ ช่วยบอกด้วยว่าควรทำยังไง? แต่ในใจตูนก็อยากให้เค้ากลับมา
การ์ตูน
July 02 เรื่องของวันนี้ วันนี้ไปที่รัฐสภามา ไปทำอะไรน่ะเหรอ? ไปต้อนรับแขกและคอยเสิร์ฟพวกเครื่องดื่มให้กับแขกที่มาประชุมในหัวข้อที่เกี่ยวกับการป้องการยาเสพติดอะไรเนี๊ยะแหละ ตูนก็ไปกับอาจารย์เพื่อน ๆ และพี่ปี 4 ไปแล้ว..ตอนแรกก็รู้สึกเบื่อ ๆ จะเป็นตอนช่วงเช้า พอช่วงบ่าย ทานข้าวเสร็จตอนนี้ก็เริ่มค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อยเพราะพี่ปี 4 พวกเค้าเข้ามาคุยเล่นกัน ตลกดี โดยเฉพาะพี่แพค ชื่อแปลกมั๊ย? ไมมีรูปหรอกน่ะ แต่หน้าตาเค้าจะคล้าย ๆ โต๋ ที่เป็นนักร้องอ่ะ ตอนแรกแมว เพื่อนตูนทักว่าหน้าตาพี่เค้าเหมือนโต๋ เค้าโกรธเลยอ่ะเพราะเค้าไม่ชอบโต๋ น่าขำจริง ๆ หน้าตาคล้าย ๆ กับคนที่เราไม่ชอบเนี๊ยะ 555 ส่วนพี่คนอื่น ๆ พวกเค้าก็ตลกเหมือนกัน แต่มีพี่อยู่คนนึง เค้ามีลักษณะนิ่ง ๆ ไม่ค่อยพูดอะไรมากสักเท่าไหร่ ส่วนมากจะเป็นคนฟังมากกว่า (เท่าที่เห็นน่ะ) แต่เค้าก็คุยกับเราดีอ่ะ พอตอนกลับอ่ะ เค้าก็ถามน่ะ ว่าจะกลับยังไง? เราก็ไม่ค่อยรู้ที่รู้ทางสักเท่าไหร่หรอก ก็เลยบอกกับพี่เค้าไปว่ายังไม่รู้ พี่เค้าก็พยายามที่จะหาให้ว่าควรจะเริ่มต้นตรงไหน? แต่มีอยู่คำหนึ่งที่เราฟังแล้ว ทำให้เรารู้สึกดีมาก ๆ ก็ต้องเป็นคำที่พี่เค้าพูดว่า "กลับไม่ได้แน่ ๆ เลยอ่ะ" ดูแล้วมันก็เหมือนกับคำธรรมดา แต่ถ้าฟังน้ำเสียงน่ะจะรู้ว่าลึก ๆ ค้ารู้สึกเป็นห่วงเรา เค้าพยายามหาทางให้เราจนเจอ ไม่รู้สิ รู้สึกดีมาก ๆ เลย มันทำให้เรารู้อย่างหนึ่งว่า เราไม่ควรปิดกั้นตัวเอง เราอยากจะพูดกับใครก็พูดไปโดยที่ไม่ต้องไปฟังใคร การมาเรียนที่นี่มันก็ดีเหมือนกันน่ะ..ได้เจออะไรหลาย ๆ อย่าง ได้เจอกับคนมากหน้าหลายตาที่เราไม่รู้จักแต่บางทีแค่เรายิ้มเป็นการทักทาย เราก็ค่อย ๆ เริ่มรู้จักกับใครคนอื่นมากขึ้น (อุ้ม...ถ้าอุ้มอ่านอยู่น่ะ พี่คนนี้เค้าหน้าตาคล้าย ๆ กับพี่ฟางเลย) อย่างที่อุ้มบอกนั่นแหละ เราไม่จำเป็นต้องจมปักอยู่แต่กับคนเดิม ๆ ถ้าคบกับใครคนอื่นที่เข้ากับเราได้ นั่นมันอาจจะทำให้เรามีความสุขมากขึ้นและได้ใช่ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยได้อย่างคุ้มค่าก็ได้ ขอบใจน่ะ (ชอบที่คาดผมมาก..ขอบใจอีกครั้ง)
การ์ตูน |
|
|
