sutatsanee's profileI'm still loving you...O...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 16 วันโหด จริง ๆ แล้วจะเขียนตั้งแต่เมื่อวานแล้วล่ะ แต่ว่าน้องเค้าจะเล่นคอมฯ ก็เลยต้องให้น้องเล่นก่อน เมื่อวานน่ะเป็นอะไรที่เหนื่อยสุด ๆ เลย เพราะเป็นการรับน้องใหญ่ แต่ถึงเหนื่อยยังไงอ่ะน่ะก็สนุกดี
ขั้นที่ 1 พี่นัดตั้งแต่ 6 โมงเช้าเพื่อมาซ้อมเชียร์ แต่ที่ไหนได้ล่ะ เริ่มตอน 7 โมง เฮออ...ง่วงสุด ๆ
ขั้นที่ 2 แต่งหน้า พี่ ๆ ให้น้อง ๆ หลับตา แถมแช่งอีกต่างหากว่า "ถ้าใครลืมตาน่ะ ขอให้ติดเอฟ แล้วผู้ได๋มันจะกล้าล่ะ หลับตาเพื่ออะไรรู้มั๊ย? ก็ให้พี่รหัสของตัวเองแต่งหน้าให้น่ะสิ เราก็บอกกับพี่รหัสของเราแล้วว่าให้แต่งเหมือนซินดี้น่ะ ผลปรากฏไม่รู้ว่าเหมือนซินดี้ตอนกำลังทำอะไรอยู่ ไม่มีใครจำใครได้เลย แถมเขียนคิ้วก็ไม่เท่ากัน และยังดื้อเติมหนวดให้อีกต่างหาก เอาเถอะ..หนุก หนุก โนะ
ขั้นที่ 3 เข้าซุ้ม ไม่ได้แค่เข้าซุ้มของคณะอย่างเดียวน่ะ ไปเข้าคณะอื่นด้วย ผลเป็นยังไงรู้มั๊ย? เละน่ะสิ ทั้งโคลน ทั้งขี้ดิน ผลสรุปว่า วันนั้นไม่มีใครสวยใครหล่อเลย ถ้าเกิดมีใครสวยใครหล่อน่ะ พี่ ๆ ก็จะจับแต่งหน้าให้สุด ๆ ไปเลย
ขั้นที่ 4 เข้าทำกิจกรรมของคณะ เป็นไงล่ะ? ยิ่งกว่าคณะอื่น ๆ อีก โดยเฉพาะซุ้ม ๆ นึง อยากจะบอกว่าเค็มมากเพราะเค้าให้น้องหลับตาแล้วให้กินอะไรรู้มั๊ย? กินซูกัสคลุกเกลือแถมด้วยน้ำเฮลบลูบอยที่ไม่ได้ผสมน้ำอีกต่างหาก เค็มกับหวานมาปะทะกันแล้วเกิดอะไรขึ้นล่ะ? จะอ๊วกน่ะสิ แต่ก็ต้องฝืนใจฝืนฟันให้กัดให้เคี้ยวจะได้หมด ๆ แล้วไปสักที และอีกซุ้มนึง อยากจะบอกว่าเหม็นมาก เป็นซุ้มที่ปิดตาน้องแล้วให้ไปจกในไห ซึ่งมีอยู่ 3 ไห มีชื่อไหอะไรบ้างก็ไม่รู้ แต่เราเลือกไหผู้ดี ไม่เห็นเหมือนชื่อ เพราะอะไรรู้มั๊ย? พี่เค้าเอาอะไรก็ไม่รู้ใส่เข้าไปและที่เด็ดสุดคือใส่น้ำปลาร้าด้วย เหม็นสุด ๆ เลย แล้วแถมซุ้มนี้อ่ะ เป็นซุ้มที่พี่รหัสของเราอยู่ด้วย เลยแกล้งเราซะงั้นอ่ะ
ขั้นที่ 5 รู้พี่รหัส เริ่มแรกเค้าก็ให้น้องไปหยิบของที่จะให้พี่แล้วไปนั่งเป็นวงกลมพร้อมกับหลับตาพร้อมกับคำแช่งเดิม ๆ ไม่นานนักเค้าก็ให้ลืมตาแล้วหันไปทางด้านหลังเพื่อจะได้พบกับพี่รหัส อยากจะบอกว่าดีใจสุด ๆ ที่ได้พี่รหัสคนนี้ เพราะเล็งเอาไว้แต่แรกแล้วว่าต้องเป็นคนนี้แน่แล้วก็ภาวนาในใจอยู่ตลอดว่า "ขอให้ได้พี่เจ" ผลสรุปพี่รหัสของเราก็คือ "พี่เจ" จริง ๆ ดีใจโคดอ่ะ พี่เจเป็นคนน่ารักมาก สนุกสนาน ร่าเริง เป็นกันเองและแถมเป็นคนที่ชอบเต้นเป็นกิจวัตรเลย หันไปทีไรน่ะเต้นตลอดอ่ะ
ขั้นที่ 6 เปลี่ยนชุดกลับบ้าน พร้อมกับคำลาและความเหนื่อยที่ปนกับความสนุกสนานแถมมีกลิ่นไอของความรักและความอบอุ่นจากพี่ทุก ๆ คน ขอบคุณค่ะ
ป.ล. อยากบอกกับพี่เจว่า รักพี่เจมากน่ะค่ะ และต้องขอขอบคุณจริง ๆ กับขนม นม เนยที่เอามาให้ตลอด รวมถึงพี่แนนด้วย ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ สัญญาว่าจะรักตลอดไป ขอบคุณสำหรับตุ๊กตาทวิสตี้ ขอบคุณสำหรับกระเป๋าที่พี่แนนให้ ขอบคุณอีกครั้งน่ะค่ะ รักมาก ๆ
การ์ตูน June 13 การรับน้อง เพิ่งรู้ว่าการรับน้องมันเหนื่อยมากจริง ๆ น่ะ แต่ว่ามันก็สนุกดีอ่ะ เราได้ทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อน ๆ และได้เจอกับรุ่นพี่ที่น่ารักหลายคน วันนี้พี่รหัสเราเอาเป๊บซี่กระป๋องมาให้ด้วย (ขอบคุณค่ะ) ไม่รู้เหมือนกันน่ะว่าเป็นพี่คนไหน แต่ก็..เริ่มพอที่จะรู้แล้วล่ะว่าพี่เค้าคือใคร? ตอนนี้ก็กำลังเตรียมทำประวัติให้พี่อยู่ และยังไม่รู้เลยว่าจะซื้อของขวัญอะไรให้พี่เค้าดี ไม่เป็นไร เดี๋ยวพร่งนี้ค่อยไปดูแล้วกัน
รู้สึกปวดขามาก ๆ เลย ไม่รู้ว่าเพราะอะไร? ก็คงเป็นเพราะการรับน้องนั้นแหละ แต่...ไม่เป็นไรหรอก อดทนได้ เพื่อพี่ เพื่อคณะและเพื่อเพื่อน ๆ ทุกคน ไม่ได้มีแค่เราคนเดียวหรอกที่ปวดขา เพื่อน ๆ คนอื่นเค้าก็ปวดเหมือนกันนั้นแหละ พรุ่งนี้พี่นัด 4 โมงเย็นเพื่อไปซ้อมเชียร์ วันนี้เสียงไม่มีเลยเพราะตะโกนร้องเพลงน่ะ
ขอบคุณน่ะอุ้ม สำหรับจดหมายที่ส่งมา พ่อบอกว่า นึกว่าเป็นเพื่อนจากต่างประเทศส่งมา ตูนก็บอกว่าไม่ใช่ พ่อก็เลยถามอีกว่า ทำไมต้องเขียนเป็นภาษาอังกฤษ? ก็เลยตอบพ่อไปว่า "ก็เพราะมันเป็นความลับระหว่างเราสองคนไง" พ่อก็เลยพยักหน้าแล้วอมยิ้มหน่อย ๆ ตูนดีใจน่ะที่อุ้มมีความสุข ตูนก็มีความสุขเหมือนกันแต่ไม่รู้ว่าความสุขมันจะอยู่กับเรานานมั๊ยน่ะสิ? ก็ขอให้ตลอดไปเลยแล้วกัน พรุ่งนี้จะต้องไปเจอกับอะไรบ้างน่ะ? แต่ที่แน่ ๆ จะต้องไปขอลายเซ็นต์ให้ครบ 80 ลายเซ็นต์ให้ได้เลย (สาธุ...ขอให้ครบทีเถอะ)
การ์ตูน June 12 โอกาส...หลุดลอย รู้สึกเบื่อตัวเองจริง ๆ เลย และไม่ชอบด้วย..กับสิ่งที่เราจะต้องนึกถึงผู้อื่นก่อนเสมอก่อนที่เราจะทำอะไรลงไป เราไม่เข้าใจตัวเองจริง ๆ ว่าทำไมต้องนึกถึงพวกเค้า นึกถึงผู้ที่เรารักและเราเคารพ เพราะนึกถึงพวกเค้าเนี๊ยะแหละ โอกาส...ที่มันเข้ามาหาเรา มันก็เลย...หลุดลอยไปทุกครั้ง โอกาสอะไรน่ะเหรอ? โอกาส..ที่เราจะได้พบเจอกับคนที่ดี ได้ใช้คำว่ารัก เค้าเป็นคนดีน่ะ แล้วเรา...ก็รู้ด้วยว่า เค้ารักเรามานาน ตั้งแต่ที่เรายังเด็กได้มั้ง เค้าคนนั้น อยู่แถวบ้านเราเอง เค้าโตกว่าเราประมาณ 4 - 5 ปีได้อ่ะ วันนึงเค้าโทรมาหาเราแต่ให้เพื่อนเค้าคุยให้น่ะ เค้าโทรมาขอจีบเราน่ะ ในใจตอนนั้น..เรารู้น่ะว่าเป็นใคร แล้ว..เราก็รู้สึกดีใจที่เค้าเข้ามาจีบ แต่เป็นเพราะอะไร เราก็ไม่รู้ ที่เราปล่อยให้โอกาสนั้นลอยไป แหละตอนนี้เราอยากให้โอกาสนั้นมันกลับมา แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ โอกาสมันไม่ได้เข้ามาหาเราบ่อย ๆ แต่ถ้า...มีโอกาสนั้นอีกครั้ง เราจะไม่มีวันปล่อยให้โอกาสให้หลุดลอยไปอีกเป็นครั้งที่สอง....แล้วมันจะมีวันนั้นมั๊ย? เราอยากเจอเค้าน่ะ อยากยิ้ม อยากทักทายเหมือนแต่ก่อน แต่เดี๋ยวนี้ พี่เค้าไปไหนก็ไม่รู้ เราไม่ค่อยได้เจอกับเค้าเลย มีครั้งนึง เราเจอเค้า เราอยากยิ้มให้แต่เราก็ไม่กล้าเพราะคิดว่าเค้าคงไม่ชอบเราแล้ว...คงไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้วหล่ะ..ไม่มี...มันจะไม่มาอีก...ไม่มีโอกาสอีกแล้ว..ไม่มีอีกแล้ว
การ์ตูน June 06 เพื่อนใหม่ วันนี้ก็ไปเรียนเป็นวันที่สอง จริง ๆ แล้วก็เหมือนกับไม่ได้เรียเลยอ่ะเพราะอาจารย์เค้าไปประชุม ให้งานแค่ดูวีซีดีที่เค้าเปิดให้ ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการประกอบอาหารแล้วอาจารย์ก็ออกไป จากนั้น...แมวไม่อยู่ หนูร่าเริงเลย ไม่มีใครดู แม้แต่เรา เราก็ไม่ได้ดูเพราะเพื่อนชวนคุยเพราะตอนนี้เราอยู่ในสภาวะที่ต้องการเพื่อน เมื่อเพื่อนพูดด้วยเราก็ควรพูดกับเค้าเพื่อสร้างสัมพันธไมตรี สักพักเพื่อน ๆ ก็ค่อย ๆ ทยอยออกกันไปทีละคน ๆ บ้างก็ไปกินข้าว บ้างก็ไปเดินรอบ ม. บ้างก็กลับบ้าน รวมถึงเราด้วย อืม...เรียนมาสองวัน ได้เพื่อนใหม่ประมาณเกือบ 10 กว่าคน แต่ถ้าเป็เพื่อนที่เกาะกลุ่มกันไปไหนไปกันละก้อมีด้วยกัน 7 - 8 คน ไม่รวมเราน่ะ ก็เฮฮาดีอ่ะโดยเฉพาะต้น ชื่อจริงชื่อว่า ต้นรัก ชื่อเล่นชื่อว่า อีต้น 555 ไม่รู้ใครตั้งให้ บางทีเราแหย่ต้นก็เรียกว่า อีต้นเนี๊ยะแหละ แต่ต้นก็ไม่ได้โกรธน่ะ เพราะเข้าใจ ส่วนเพื่อนอีกคนนึงชื่อ ทิพย์ แต่ฉายาคือ เหยินฟุ 555 ไม่ใช่อะไรหรอกน่ะ ตอนที่ทิพย์อยู่เมืองกาญฯ ทิพย์ได้ไปเล่นเป็นตัวประกอบของหนังฮ่องกงด้วย โห...เพื่อนเรา Inter มาก ๆ เลย อีกคนนึง ชื่อแอ๋ว คนนี้ไม่ค่อยพูด แต่ความจริงก็พูดเก่งเหมือนกันน่ะ ใครว่าไม่ค่อยพูด อาจจะเป็นเพราะว่าแอ๋วยังไม่รู้จักกับใครมาก เลยทำตัวไม่ถูกมากกว่า คนต่อไป คนนี้..ทำให้เราอึ้งไปเลยทีเดียวเพราะเป็นคนที่รู้เรื่องอะไรที่ ไฮเทค หมด มีทั้งโทรศัพท์มือถือที่เป็นเป็น Notebook ในตัว เกมส์ โทรศัพท์มือถืออีกเครื่อง MP3 เฮออ...เอาเป็นว่า รวยมากล่ะกัน คนนี้ชื่อเบ เบ เป็นผู้ชายน่ะ แต่เพื่อนในห้องชอบเรียกว่า เบเบ้ ไม่รู้ทำไมตั้งชื่อแบบนั้น ชื่อออกไปแนวผู้หญิงมาก ๆ เลย แต่วันนี้ก็ยังไม่ค่อยได้คุยกับเบมากเท่าไหร่หรอก ก็มันเพิ่งวันแรกนี่หน่า ต่อไป..อาจจะคุยเยอะก็ได้ ใครจะไปรู้ ส่วนเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ ก็ยังไม่ค่อยได้รู้ประวัติสักเท่าไหร่หรอก แต่พวกเค้าก็ถือว่าเป็นเพื่อนเราคนนึงหล่ะกัน
การ์ตูน June 04 วันแรกของการไปเรียนในรั้วมหาวิทยาลัย วันนี้ก็เป็นอีกวันนึงที่ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปมหาวิทยาลัย ออกจากบ้านตอนหกโมงเช้าไปถึงนู้นแปดโมงครึ่ง ดีน่ะที่วันนี้เค้านัดตอนเก้าโมง ถ้านัดตอนแปดโมงล่ะก้อ ได้สายแน่ ๆ เลย วันนี้ก็ยังไม่มีอะไรมากแค่รู้ว่าอยู่ห้องไหน? พบอาจารย์ที่ปรึกษาและดูตารางเรียน ตื่นเต้นมากเมื่ออาจารย์จะบอกว่าอยู่ห้องไหนเพราะลุ้นอยู่ว่าจะได้อยู่ห้องเดียวกันกับเพื่อนรึเปล่า? ผลสุดท้ายก็ได้อยู่ห้องเดียวกันกับออ เฮออ...ค่อยยังชั่วหน่อย ไม่งั้นน่ะมันจะรู้สึกไม่อยากเรียนขึ้นมาเลยแหละ แต่ก็สนุกดีน่ะ ได้รู้จักเพื่อนตั้งเยอะตั้งแยะแต่ก็พยายามปรับตัวเข้าหาเพื่อน ๆ ในห้องมีอยู่ 37 คน เอาเป็นว่าจะค่อย ๆ ปรับตัวแล้วกัน ตอนแรกมันก็ยังอาย ๆ อยู่อ่ะ ไม่กล้าพูดอะไรมาก แต่ถ้าผ่านไปเดี๋ยวก็ต้องออกลาย (เชื่อแบบนั้น) แต่มันก็มีเรื่องที่ไม่ค่อยเข้าใจสักหน่อย นั่นคือการลงทะเบียนเรียน ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง? ถ้าเพื่อน ๆ รู้ก็อย่าลืมบอกน่ะ เพราะปวดหัวมาก ๆ เลย
เห็นอุ้มบอกว่า วันนี้ก็เปิดเทอมวันแรกแต่อุ้มไม่ได้ไปเพราะจะต้องไปส่งอ๋อมที่สนามบิน ไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นยังไงบ้าง จะร้องไห้รึเปล่าน่ะ? สงสัยต้องร้องไห้แน่ ก็เพื่อนไปอยู่ไกลถึงต่างประเทศนี่หน่า จะไม่ให้ร้องได้ยังไง เอาเป็นว่าตูนเข้าใจจ๊ะ แล้วเรื่องเรียนก็ตั้งใจเรียนน่ะ ตูนจะเป็นกำลังใจ แล้วก็อย่าลืมเป็นกำลังใจให้ ตูนด้วยล่ะ?
ตารางเรียน
การ์ตูน
June 02 วันปฐมนิเทศ เมื่อวานนี้ (วันที่ 1 มิ.ย) ไปปฐมนิเทศทุกคณะเลย โห...คนเยอะมาก ๆ เริ่มแรกก็ลงทะเบียนเอาหนังสือคู่มือการศึกษาพร้อมกับได้ป้ายสี จากนั้นการปฐมนิเทศก็เริ่มต้นขึ้นในเวลาประมาณแปดโมงจนถึงประมาณบ่ายโมง ณ. ห้องประชุมใหญ่ จากนั้นก็ต้องแยกย้ายตามสีที่ได้เพื่อไปทำกิจกรรมต่าง ๆ ที่รุ่นพี่จัดไว้ให้ ก็จะมีสีแดง สีชมพู สีเขียว สีส้มและสีน้ำเงิน ฐานต่าง ๆ ก็มีอยู่ด้วยกัน 4 ฐาน ทุกฐานก็สนุกหมดแต่มันก็ไม่ได้มีแค่ความสนุกเท่านั้นแต่มันก็ยังได้สาระความรู้ต่าง ๆ ด้วย อยากจะบอกว่าเหนื่อยมาก ๆ เลย กว่าจะเลิกก็หกโมงครึ่ง กลับถึงบ้านสามทุ่ม เหนื่อยโคดเลย ไม่ได้เหนื่อยแค่เล่นกิจกรรมเท่านั้นน่ะ ยังเหนื่อยกับการเดินทางอีกด้วย เฮอออ....เพิ่งรู้ว่าการเรียนมหาวิทยาลัยมันจะเหนื่อยขนาดนี้ แต่มันก็ได้ประสบการณ์ จริงมั๊ย? และอีกอย่างได้เพื่อนเยอะแยะไปหมด ทั้งรุ่นเดียวกันและรุ่นน้องด้วย
และสำหรับวันนี้ก็ไปปฐมนิเทศคณะศิลปศาสตร์ทั้ง 5 สาขา มีการโรงแรม การท่องเที่ยว ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ภาษาจีนเพื่อการสื่อสารและภาษาญี่ปุ่น ก็ที่เดิมนั่นแหละ เริ่มแรกก็ลงทะเบียนและเข้าห้องประชุม ผวลาก็ราว ๆ เที่ยวได้ วันนี้ก็ได้รู้จักกับคณะบดีของคณะศิลปศาสตร์ทั้งหมดรวมถึงอาจารย์ผู้สอนด้วย พอผ่านไปก็มีพิธีบายสีสู่ขวัญ อยากจะบอกว่านี่คือครั้งแรกเลยน่ะที่เข้าพิธีนี้ มันทำให้รู้สึกว่าเป็นนักศึกษาของสถาบันมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพแล้ว ก็รู้สึกปลื้มใจอยู่นิด ๆ ใครจะพูดยังไงก็ช่างแต่ตูนว่าพิธีนี้เป็นพิธีการที่ศักดิ์สิทธิ์และสำคัญมาก ๆ ด้วย จากนั้นก็ออกจากหอประชุมเพื่อไปพบกับรุ่นพี่เพื่อทำกิจกรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่หน้าตึกคณะ ไม่ได้มีแค่พี่ ๆ ปี 4 เท่านั้นน่ะ ยังมีพี่ ๆ ที่จบไปแล้วก็มาต้อนรับเหมือนกัน รู้สึกอบอุ่นมาก ๆ เลย แต่ทำกิจกรรมไปได้ไม่เท่าไหร่อาจารย์ก็มาไล่ จากสนุกสนานก็กลับเปลี่ยนเป็นหมดลมเลย แต่ไม่เป็นไรยังไงแล้วเดี๋ยวก็ต้องได้เจอกับพี่ ๆ เค้าแน่
อุ้มเคยบอกว่าที่ ม. เกษตรฯ ถ้าเจอกับรุ่นพี่เราก็ต้องยกมือไหว้แม้ว่าเค้าจะเป็นรุ่นเดียวกันกับเราก็ตาม ที่นี่ก็ต้องทำแบบนั้นเหมือนกัน เจอหน้าพี่ ๆ ก็ต้องยกมือไหว้ พี่ ๆ น่ารักทุกคนเลยและเป็นกันเองด้วย อืม...ที่นี่ก็มีพี่รหัสและน้องรหัสเหมือนกัน ไม่รู้เหมือนกันว่าใครจะได้เป็นพี่รหัสของเรา ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ขอให้เค้าดีกับเราเยอะ ๆ ดูแลเทคแคร์เรา อย่าทอดทอดทิ้งเรา แค่นี้ก็พอใจแล้ว และวันมะรืนนี้ก็เป็นวันเปิดเทอมวันแรก ไม่รู้สิ..มันตื่นเต้นยังไงก็ไม่รู้ สงสัย อาจจะเป็นเพราะว่าแปลกที่แปลกทาง ก็เอาเถอะ ยังไงแล้วเราก็ต้องมีความอดทนให้มาก ๆ และก็ต้องขยันมาก ๆ ด้วย สู้..สู้..
การ์ตูน May 31 เวลาไม่เคยพอ เวลาไม่เคยพอ
By Dan Beam
เรายังอยู่ด้วยกันอีกนานแสนนาน
ฉันเชื่อตัวเองเช่นนั้น ถึงได้ปล่อยวันเวลาไปไกล
ควรจะบอกบางคำก็ทำลืมไป
คิดว่าเหลือเวลาเท่าไรก็พอพูดมัน
กว่าจะบอกตัวเองว่าอย่ามั่นใจ
ก็เมื่อในวันที่สาย ที่ไม่มีเธอข้าง ๆ กายกัน
อยากจะบอกคำเดิมที่เธอรอนาน
ฉันก็เหลือแค่เพียงสิทธิ์บอกเธอผ่านสายตา
และทีนี้เวลาที่มีไม่พอสักอย่าง
อยากมีหนทาง ดึงสิ่งต่าง ๆ ย้อนมา
จะกอดเธอไว้ จะทำทุกวันให้มีความหมาย ให้มีค่า
จะไม่ทำให้เธอปวดใจ
ฉัน ไม่มีวันได้เธอคืนมา ฉันขอเวลาแค่บอกคำนั้น
ที่เธอเคยต้องการมันยังทันใช่มั๊ย?
ฉันเสียใจตลอดเวลา ที่รักษาเธอไม่ได้
สุดท้าย
อยากให้รู้ว่ารัก
ได้แต่เกลียดตัวเองที่ลืมนึกไป
ว่าโลกมีคำว่าสาย ไว้สะกิดใจให้ฉันรีบทำ
ได้แต่กอดตัวเองกับความทรงจำ
ที่ยิ่งย้ำว่าฉันมันผิดที่ชะล่าใจ
ฉันขอได้มั๊ย? แค่บอกคำนั้น คำนั้นจากใจ
ที่เธอเคยต้องการ มันยังทันใช่มั๊ย?
ฉันรักเธอตลอดเวลา แต่รักษาเธอไม่ได้
เชื่อมั๊ย? เวลาไม่เคยพอ
การ์ตูน
May 29 ใกล้ถึงแล้ว ใกล้ถึงแล้ว นั่นหมายถึงใกล้เปิดเทอมแล้ว อีกประมาณ...(นั่งนับปฏิทิน)..5 วัน เท่านั้นก็ต้องได้พบกับที่เรียนใหม่ เพื่อนใหม่ ๆ และก็ประสบการณ์ใหม่ ๆ ด้วย ไม่รู้เหมือนกันสิ มันจะชอบตื่นเต้นทุกทีเลย ทั้ง ๆ ที่มันคงไม่มีอะไร ก็ไม่รู้เหมือนกันอีกนั่นแหละ เรียน ม. ต้องทำตัวยังไง? ต้องเรียนหนักแค่ไหน? ต้องเข้าห้องสมุดทุกวันมั๊ย? การไปเรียนที่ใหม่ มันคงไม่เหมือนกับเรียนที่เก่า ที่ ๆ อาจารย์จัดไว้ให้ จัดการให้ทุกอย่าง ช่วยเหลือทุกอย่าง ที่ใหม่นี้จะเป็นอย่างที่เก่ารึเปล่าน่ะ เรื่องนั้นมันก็ไม่ค่อยกลัวสักเท่าไหร่หรอก แต่กลัวเรื่องเพื่อนมากกว่า กลัวเพื่อนจะเห็นว่าเราฉลาดแล้วให้ทำนู้นทำนี้ให้ จริง ๆ แล้วเราก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกน่ะ แต่ถ้ามากเกินไปมันก็รำคาญและทำให้อารมณ์เสียรวมถึงเครียดด้วย กลัวเหมือนกันน่ะ กลัวได้เพื่อนไม่ดี ไม่ตั้งใจเรียน และไม่รู้ว่าเพื่อนใหม่จะจริงใจกับเรารึเปล่า? แต่สำหรับเรา เราก็ต้องรักและจริงใจกับเพื่อนของเราอยู่แล้ว เอาเถอะ...จริง ๆ แล้วไม่อยากเอาคำอุ้มมาใช้หรอกว่า..อะไรมันจะเกิดมันก็ต้องเกิด..เฮอออ...เพื่อน ๆ ที่อ่านก็ช่วยแนะนำหน่อยก็แล้วกันน่ะจ๊ะ
การ์ตูน May 12 กลับมาแล้ว!! กลับมาแล้วน่ะจ๊ะเพื่อน เพิ่งกลับมาได้แค่วันเดียวเอง โทษทีน่ะจ๊ะที่ไม่ได้โทรไปบอก แต่พอตูนกลับมาถึงตูนก็โทรไปหาเลยน่ะ แต่ติดต่อไม่ได้เลย โทรศัพท์มือถือก็ปิด โทรไปเบอร์หอก็ไม่มีใครรับ ติดต่อไม่ได้เลย ถ้าอุ้มอ่าน Spece นี้ของตูนแล้วก็โทรมาหาด้วยน่ะจ๊ะ
จริง ๆ แล้วอยากจะอยู่กับย่าต่อ แต่ว่าต้องมาทำธุระน่ะ ก็เลยต้องกลับมา แม่พาไปซื้อเสื้อและกระโปรงที่บางลำภูมาแล้ว..ขอบคุณน่ะค่ะแม่ ขอบคุณกับทุกสิ่งทุกอย่างที่แม่ทำให้ตูนตลอดมา ขอบคุณอีกครั้งน่ะค่ะ
จริง ๆ แล้วมีเรื่องที่อยากจะเขียนมากมายแต่ก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหนดี อาจจะเป็นเรื่องบ้า ๆ มันอาจจะเป็นอารมณ์ชั่ววูบก็ได้ที่อยากจะทำอย่างนั้น แต่ก็ไม่ทำเพราะมีคน ๆ นึงเตือนสติเอาไว้ เลยไม่ทำดีกว่า อยู่อย่างนี้เฉย ๆ ก็ดีอยู่แล้ว อย่าเอาเรื่องต่าง ๆ มากมายมาใส่ไว้ในใจเลย มันไม่ดี เฮออ...ขอบคุณน่ะ ที่เตือนสติ ถ้าไม่ได้เธอคนนี้ เราอาจจะทำเรื่องที่ไม่ดีให้ตัวเองเดือดร้อนรวมถึงผู้อื่นด้วย เค้าก็จะเดือดร้อนตามเราไปด้วย ดังนั้น ขอบคุณมาก ๆ น่ะจ๊ะ..
การ์ตูน April 30 คำถาม สมมติว่าคุณรู้ตัวเองว่าคุณจะตาบอดอีกในไม่ช้า สิ่งแรกและสิ่งสุดท้ายที่คุณจะทำคืออะไร? ถ้าใครอ่านข้อความนี้แล้วกรุณาตอบด้วย
การ์ตูน April 25 การเสียสละ เราไม่เข้าใจจริง ๆ ว่า ทำไมคนที่เกิดมาเป็นพี่จะต้องเสียสละให้กับน้องทุกอย่าง? เราไม่เข้าใจจริง ๆ เราเสียสละให้เค้าทุกอย่าง และเค้าละ เคยเสียสละให้กับเราบ้างมั๊ย? เค้าขอให้เราทำนู้น ทำนี้ให้ เราก็ทำให้ พอเราทำให้ก็พูดดี ทำดีด้วย แต่พอนาน ๆ ไปก็ต้องทำนิสัยน้องขี้อ้อนและขี้โมโหทุกที เค้าบอกกับเราว่า เราไม่เคยเสียสละอะไรให้กับเค้าเลย เราอยากจะย้อนเค้าไปว่า เราเนี๊ยะน่ะที่ไม่เคยเสียสละ เราเสียสละเกือบทุกอย่าง ทำให้ทุกอย่าง แล้วเค้าเคยนึกถึงตรงส่วนนี้บ้างมั๊ย? เค้าชอบนึกถึงตรงส่วนไม่ดีของเราเสมอ เราก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน แม่บอกว่า ให้ใจเย็น เพราะเราเป็นพี่ เราอยากบอกว่าเราเบื่อคำนี้เต็มทนแล้ว เราไม่อยากให้ใครมาบอกว่า เราควรทำแบบนี้เพราะเราเป็นพี่ เราควรเสียสละให้น้อง แม่ไม่เคยสอนอะไรน้องเลย เค้ามีแต่สอนเราเท่านั้น ให้เราทำ ส่วนน้องนั้นเค้าอยากจะทำอะไรก็ช่างเค้า เราควรตามใจ แล้วเราล่ะ? เราจะทำอะไรในสิ่งที่เราอยากทำไม่ได้เลยรึไง? น้องบอกว่าเราเป็นคนขี้งอน พอไม่ได้ดั้งใจอะไรก็จะไม่พอใจ เราก็อยากจะบอกกับเค้าเหมือนกัน ว่าเธอกับฉันก็ไม่มีอะไรที่แตกต่างกันเลย
การ์ตูน April 22 ความในใจ ไม่เข้าใจจริง ๆ เลยน่ะ ว่าทำไมน้องชายที่เรารักมาก ถึงชอบทำให้เราเสียใจอยู่เรื่อยเลย แม่เคยบอกว่า ตอนนี้น้องมันกำลังโต อยากจะทำอะไรแบบส่วนตัว อยากอยู่คนเดียว วันนี้น้องเค้าอยากดูหนังเรื่อง In to the blue ทาง ubc เราก็อยากรู้ว่าเป็นหนังแนวไหน ก็เลยนั่งดูด้วย ไม่ถึงนาทีน้องเค้าก็เปลี่ยนช่องเป็นช่องกีฬา เหมือนรู้ว่าเราไม่ชอบก็เลยเปลี่ยนไปเป็นช่องนั้นพร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ เราก็เริ่มรู้แล้วว่า น้องคงไม่อยากให้เราดู ก็เลยลุกขึ้นแล้วเดินขึ้นไปข้างบน พอเดินขึ้นยังไม่เท่าไหร่ เราก็ได้ยินเสียงน้องเปลี่ยนช่องไปเป็นช่องหนังเหมือนเดิมและเบาเสียงลงเพื่อไม่ให้เราได้ยิน แต่เค้าไม่รู้หรอกว่าเราได้ยินว่าเค้ากำลังนั่งดูหนังเรื่องนั้นอยู่ เห็นแบบนี้แล้ว มันเลยรู้สึกเสียใจนิดหน่อย ทำไมน้องชายของเราต้องทำแบบนี้กับเราด้วย มันผิดกับเรา เราอยากอยู่ใกล้ ๆ น้อง อยากเล่นกับน้อง แต่น้องไม่อยากทำกิจกรรมร่วมกับเราเลย มันก็เลยรู้สึกเสียใจเหมือนกัน เราจึงคิดอยากไปอยู่ที่อื่นให้พ้น ๆ น้องซะ น้องจะได้ไม่รำคาญและเราก็จะได้ไม่เสียใจด้วย ก็รออีกหน่อยแล้วกันเพราะเดือนหน้าเราก็จะไปอยู่กับย่าเกือบทั้งเดือน เค้าก็คงดีใจที่เราไม่อยู่
และมีอีกอย่างนึง วันนี้เป็นวันเกิดของน้องเบ็นซ์ น้องคนเล็ก พี่ตูนก็ขอให้น้องเบ็นซ์มีความสุขมาก ๆ น่ะจ๊ะ Happy Birthday to you...Love ya.
การ์ตูน
April 11 เรื่องเก่า ๆ ไม่เข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่าง คิดแล้วคิดอีก คำตอบก็เป็นเหมือนเดิม ว่าเราควรชอบเค้าดีมั้ย? ปากก็บอกว่า อย่าชอบเลยดีกว่า แต่ผลสุดท้ายใจมันบอกว่า "ยอมรับเถอะว่าเธอชอบเค้า" แค่ได้ยินและรู้สึกแบบนั้นอ่ะน่ะ มันก็ทำให้ใจเรารู้สึกท้อ เพราะสิ่งที่เราต้องการทำนั้นคือตัดใจจากเค้าซะ แต่มันก็ทำไม่ได้ เคยดูละครเรื่องนึง เค้าบอกว่า ความรัก แม้เราจะอยากหนียังไง? เราก็ไม่ทางหนีมันไปไหนได้ เราหนีไม่พ้น แม้เราจะไปหลบที่ไหนที่คิดว่าจะไม่มีวันพบ ผลสุดท้ายความรักมันก็จะหาเราเจอ แล้วเราควรทำยังไงล่ะ? เพราะเราไม่อยากอยู่แบบนี้เลย เราไม่ได้หวังอะไรน่ะ ไม่ได้หวังว่าจะให้เค้ามาชอบเราหรือมาสนใจเรา แค่เราได้อยู่ห่าง ๆ เห็นเค้ามีความสุขเท่านั้น เราก็มีความสุขแล้ว เราควรทำยังไงดี เราไม่รู้จริง ๆ
พอเถอะพอได้แล้ว หยุดหลอกตัวเองสักที
ถ้าหัวใจเธอมี วันนี้เราคงได้คบกัน
เธอไม่มองยังฝืน ก็หัวใจยังดึงดัน
รอแค่เพียงสักวันเผื่อเธอจะมาเห็นใจ
ห้ามตัวเองไม่ให้รักเธอ จะทำยังไงใจมันไม่ฟัง
หัวใจฉันยังเกเรทุกครั้ง ดึงดันไปรักเธอ
ห้ามตัวเองว่าพอเสียที จากวันนี้ไม่ต้องไปเจอ
ไม่มีวันเป็นเจ้าของใจเธอ
ใจมันยังเกเรเสมอ ไม่เคยจะเชื่อฟัง
คนที่ไม่มีรัก ก็ไม่มีทางรักเรา
ไม่เหมือนนิยายน้ำเน่า เลิกเอาแต่ใจเสียที
ใจตัวเองก็รู้ แต่ห้ามไม่ได้โดยดี
ยังไม่มีวิธี
ที่ทำให้หยุดรักเธอ
การ์ตูน
April 10 ได้ยินมั๊ยว่าพจนานุกรมนั่นน่ะผิด!! คุณเคยแปลกใจใหมว่าทำไมใครบางคนจึงเถียงหัวชนฝาว่าตัวเองเป็นฝ่ายถูก ทั้ง ๆ ที่มีหลักฐานอยู่อย่างชัดเจนว่าที่เขาทำลงไปนั่นน่ะผิด? เขายืนยันว่าพจนานุกรมเล่มนั้นไม่ได้เรื่องเพราะไม่มีคำศัพท์ที่เขาวางเรียงลงไปบนกระดาน สแครบเบิล เหตุผลที่คน ๆ นี้ "ต้องการ" เป็นฝ่ายถูกนั้นไม่ได้ต่างไปจากเหตุผลที่ใครบางคนโกรธเลย กล่าวคือ เขาไม่อาจรับความรู้สึกที่ว่าตัวเองด้อยกว่า เป็นฝ่ายผิด และต้องสูญเสียอำนาจไปได้ เมื่อคุณรู้เช่นนี้แล้ว มันก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไปที่คุณจะจัดการกับสถานการณ์ เพราะปัญหาที่เกิดขึ้นนั้นไม่ได้เกี่ยวกับคุณหรือความสัมพันธ์ระหว่างเค้ากับคุณเลย แต่เกิดจากความหยิ่งในศักดิ์ศรีของเค้าเพียงอย่างเดียวเท่านั้น มันเป็นปัญหาของเค้า...ไม่ใช่ปัญหาของเรา เพราะฉะนั้น จงสงสารและเห็นใจเค้า อย่าพยายามออกอาการปกป้องตัวเอง ไม่เช่นนั้นความหยิ่งในศักดิ์ศรีของตัวคุณอาจเป็นตัวสร้างปัญหาเพิ่มเข้าไปอีก จงมองสถานการณ์อย่างที่มันเป็นอยู่จริง ๆ
ดร. เดวิด เจ. ไลเบอร์แมน April 08 ถ้าเรา.... ถ้าเราไม่นับถือตัวเอง เราไม่มีทางรักตัวเองได้อย่างแท้จริง
เราจึงต้องแสวงหาความรักจากผู้อื่น
เพื่อมาเติมเต็มในสิ่งที่เราขาด
ความรักที่เราต้องการนั้นจะมาในรูปของความนับถือ ถ้าคนอื่นให้ความนับถือเรา เราก็จะรู้สึกว่าเราก็สามารถนับถือตัวเองได้เช่นเดียวกัน เพราะเราจะ "เปลี่ยน" ความนับถือที่เราได้รับจากคนอื่นไปเป็นความรักที่เรามีต่อตัวเอง อีกทั้งความภาคภูมิใจในตัวเองและความหยิ่งในศักดิ์ศรีของเราก็มีรากฐานมาจากความนับถือในตัวเองเช่นกัน เราต้องการความนับถือจากที่ไหนสักแห่ง ถ้าเราไม่ได้จากตัวเอง เราก็จะเรียกหาจากคนอื่น
ดร. เดวิด เจ. ไลเบอร์แมน April 07 ไม่แน่ใจ รุ้สึกไม่ค่อยเข้าใจตัวเองสักเท่าไหร่ว่า ชอบหรือไม่ชอบเค้า ความจริงก็คงชอบเค้านั้นแหละ แต่ไม่อยากเจ็บ ก็เอาเป็นว่าอย่าชอบเค้าดีกว่า อยู่อย่างนี้ก็สบายดี มีเพื่อนที่คอยคุย เป็นห่วงอยู่ตลอด นี่สิ ของจริง เพื่อนที่รักเราและเราก็รักเค้า แต่สำหรับเค้านั้น เราแค่ชอบเค้าแต่เค้าไม่ได้ชอบเรา ดังนั้นเราควรรักคนที่เค้ารักและเป็นห่วงเราอย่างเพื่อนรักของเราดีกว่า เค้าเหมือนเป็นแค่ความฝันเท่านั้น ฝันถึงเค้ามันก็ต้องตื่น ดังนั้นอย่าฝันเลยดีกว่า อยู่ในโลกของความจริงนั่นแหละดีที่สุด เราก็ไม่เจ็บและไม่เป็นทุกข์ด้วย เอาหล่ะ ดีมากที่คิดแบบนี้ได้สักที
 การ์ตูน April 05 พลังแห่งรัก วันนี้ไปเที่ยวกับอุ้มมาแถว ๆ ม. เกษตรฯ ก็เหนื่อยดีแต่ก็สนุกด้วย วันนี้เราได้ไปทำหลายอย่างตามที่ใจต้องการอยากให้ทำเลย พอตอนกลับบ้านเราก็มานั่งคุยกันเกี่ยวกับเรื่องราวต่าง ๆ อุ้มพูดถึงเรื่องราวความรักของเค้า เราฟังแล้วเราก็รู้สึกเห็นใจและเป็นห่วง แม้อุ้มจะเลิกกับคนที่อุ้มรักไปแล้ว แต่ในใจของอุ้มก็ยังคงมีเค้าเสมอไม่เคยเปลี่ยนแปลง แม้จะมีคนเข้ามาในชีวิตของอุ้มหลายคน แต่คนที่อุ้มเลือกก็คือเค้าคนนั้นคนเดียว อุ้มยังรักเค้าอยู่ อุ้มวางแผนหลายอย่างที่จะทำเพื่อคนที่เค้ารัก มันเลยทำให้เรารู้สึกว่า ความรักไม่จำเป็นต้องหวังสิ่งตอบแทน แค่เราทำเพื่อคนที่เรารัก เราเห็นเค้ายิ้ม มีความสุขหรืออาจจะไม่มีความสุขกับสิ่งที่เราได้ทำไป แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกว่า เราได้ทำในสิ่งที่เราต้องการไปแล้วแม้ผลมันจะออกมายังไง เราก็รับได้ ความรักมันช่างมีพลังที่ยิ่งใหญ่นัก ความรักมีพลังที่จะทำให้เรามีความตั้งใจที่จะทำอะไรให้สำเร็จ บางทีมันอาจจะพูดไม่ได้ว่าความรักคืออะไร? แต่เรารู้สึกได้ว่าความรักมันมีอยู่จริง และมีกับทุกคนบนโลกนี้ แม้ในตอนนี้ความรักมันจะยังไม่มาหาเรา แต่สักวันเราก็จะรู้สึกได้ว่าเมื่อเราเริ่มรักใครสักคนเราก็อยากจะทำเพื่อเค้า และต้องทำให้ดีที่สุด เราเข้าใจความรู้สึกของอุ้มน่ะ และตูนก็อยากจะบอกกับอุ้มว่า "ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั่น" สู้ ๆ น่ะ ตูนจะเป็นกำลังใจให้
การ์ตูน April 04 Thank you Thank you for everything na ja Aum, my best friend, and also yesterday. Yes you are, you are really like an angle because when your friends have the problems you always help them especially me,right? Ok. thanks again. love love and jub jub.
Cartoon
April 01 รักแรก ไม่รู้ว่าเดี๋ยวนี้เป็นอะไร ชอบคิดถึงแต่เรื่องเก่า ๆ ในอดีต ครั้งที่แล้วก็คิดถึงแฟนเก่า แต่ตอนนี้คิดถึงเพื่อนเก่าตอนสมัยเด็ก ๆ ประมาณตอน ป.5 ได้ คิดถึงทุก ๆ คนเลย แต่มีอยู่คนนึงที่สนิทที่สุด ไม่ว่าจะไปทำวีรกรรมอะไรน่ะเราก็จะไปด้วยกันสองคน เพื่อนคนนี้เป็นคนดีมากและก็เป็นคนจริงใจมาก เราไปเจอเค้าครั้งแรกก็ที่ลาดพร้าวเพราะบ้านของอาอยู่ที่นั่น เราไปทุกอาทิตย์เลยน่ะ วันแรกที่เราไป จำได้ว่าเราเจอเค้าเป็นคนแรกเลยในบรรดาเพื่อน ๆ ทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้คุยอะไรกันแค่มองกันเฉย ๆ หลังจากนั้น เราก็รู้จักกันเพราะน้องของฉันคนนึงแนะนำเค้าให้รู้จัก ไป ๆ มา ๆ เราก็สนิทกัน เล่น พูดคุยกัน บางทีก็ไปขีจักรยานเล่นกัน สนุกมาก ๆ เลย พอมีใครมาทำอะไรเราน่ะ จำต้องที่จะไปหาเรื่องคนนั้นเพื่อแก้แค้นให้เราเลยแหละ(เป็นเพื่อนที่ดีมาก) เราบอกให้เค้าทำอะไร เค้าก็ทำหมด มีครั้งนึง ครั้งนั้นเป็นวันปีใหม่ และตรงหน้าหมู่บ้านอ่ะเค้าก็ขายพวกพลุ พวกปะทัด เค้าก็ซื้อมาแล้วก็มาโชว์เรา เราคิดแผนออกจึงบอกกับเค้าไปว่าให้ไปโยนปะทัดที่บ้านหลังหนึ่งซึ่งเป็นบ้านที่มีป้าชอบโวยวายและก็ชอบด่า เค้าตกลงเพราะก็ไม่ชอบเหมือนกันจึงปาปะทัดเข้าไปในบ้านเค้าแล้วรีบขี่จักรยานหนีกันใหญ่เลย ผลที่ได้คือคำด่าแบบไม่มีเซ็นเซอร์เลยแหละ เราสนุกมาก ๆ เลยที่แก้แค้นป้าคนนั้นได้ แล้วป้าเค้าจับได้รึเปล่าน่ะเหรอ? เฮอะ จำไม่ได้ เพราะกว่าเค้าจะออกมาด่าตรงหน้าบ้านเราก็ขีจักรยานหนีไปก่อนแล้ว และทำเป็นว่าไม่รู้เรื่องเมื่อเราขี่จักรยานผ่านป้าที่กำลังด่าอยู่ พอผ่านพ้นไปก็หัวเราะกันใหญ่
จนเวลาผ่านไป มันเลยทำให้คำว่าเพื่อนกลายเป็นคำว่ารัก เรารักเค้าและเราก็รู้ด้วยว่า เค้าก็รักเราเหมือนกัน แต่เค้าไม่เคยบอกให้เรารู้หรอก เรารู้สึกได้หน่ะ แต่เราก็อยากให้เค้าเอ่ยปากบอกกับเราน่ะ แต่เค้าก็ไม่บอกอะไรสงสัยคงคิดว่าเราไม่ได้คิดอะไรละมั้ง สำหรับเรา เราก็ทำได้แค่เก็บเอาไว้ จะพูดได้ยังไง ก็เราเป็นผู้หญิงนี่ เราก็เลยต้องเก็บเอาไว้อยู่อย่างนั้นแหละ พูดได้เลยว่านี่คือรักครั้งแรกในสมัยเด็กเลยน่ะ มันเป็นความรู้สึกที่ดีมาก จนไม่อยากให้ความรู้สึกนั้นมันจางหายไปเลย ต่างคนต่างก็ไม่บอกกันจนตอนนี้ก็ผ่านไปนานมาก ๆ และเราสองคนก็โตกันแล้ว รู้ว่าอะไรเป็นอะไร คิดเป็นแล้ว เราก็เลยไม่ค่อยได้ไปที่บ้านอาสักเท่าไหร่แล้ว ถึงไปก็ต้องอยู่แต่ในบ้าน ออกไปเล่นไม่ได้ ถ้าขืนออกไปเล่น คนแถวนั้นเค้าก็จะพูดไม่ดี ว่าเป็นผู้หญิงยิงเรือ แต่มาเล่นกับผู้ชาย ไม่ใช่ว่าเค้ามองเราไม่ดีอย่างเดียวน่ะ เค้าจะมองไปถึงครอบครัวของเราด้วย ก็เลยคิดว่าอย่าออกไปดีกว่า บางทีเราเห็นเค้าก็ยิ้มและทักทายกันธรรมดา เราไม่รู้ว่าตอนนี้เค้าจะยังรักเราอยู่มั๊ย? แต่ก็คงไม่หรอก ป่านนี้คงมีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วหล่ะ(ยินดีกับเค้าด้วยล่ะกัน) และตอนนี้เราก็ไม่ได้เจอกับเค้าเลย เพราะอาย้ายบ้านใหม่ ความรู้สึกก็เสียใจเหมือนกันน่ะ เพราะตอนที่ไม่ย้ายเราก็รู้สึกห่างไกลกับเค้าอยู่แล้ว พอย้าย มันก็เหมือนกับว่ายิ่งห่างไกลเข้าไปอีก แต่บางทีก็เจอเค้าน่ะ(เรื่องบังเอิญน่ะ) พอเห็นเค้า ความรู้สึกตอนเด็ก ๆ มันก็ผุดขึ้นมาจนแทบอยากจะร้องไห้เลย เมื่อไหร่ชีวิตของเราจะมีความสุขเหมือนกับคนอื่น ๆ สักทีน่ะ
การ์ตูน March 31 แฟนเก่า ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบตี 1 เพราะว่า..มันรู้สึกคิดถึงแฟนเก่าตอนสมัยเรียนตอน ม. ต้น แฟนเก่าคนนี้เค้าเป็นทอม ชื่อฟาง เรื่องนี้อุ้ม(เพื่อนรัก) รู้ดี ก็เป็นเพื่อนรักกันนี่จะไม่รู้ได้ยังไงล่ะ พอคิดถึงเค้าภาพในอดีตที่แสนจะมีความสุขมันก็ผุดขึ้นมาในหัว ความจริงก็จำไม่ค่อยได้ด้วยซ้ำว่าเราเลิกกันยังไง? แต่จำได้คร่าว ๆ ว่ามีเพื่อนที่โรงเรียนไปบอกกับพี่เค้าเกี่ยวกับเรา หลังจากนั้นเรากับเค้าก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย เราเห็นว่าเค้าไม่ติดต่อมา เราก็จะไม่โทรไป จนเวลาผ่านไปเกือบ 6 ปีแล้ว ต่างคนต่างก็ไม่ได้โทรมาหากันเลย ตอนนี้เค้าจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ คงสบายดีแหละ อยากรู้จังว่าเค้าจะคิดถึงเราเหมือนกับที่เราคิดถึงเค้ารึเปล่า? แต่ก็คงไม่หรอก ป่านนี้เค้าคงมีแฟนไปแล้วเพราะแต่ก่อนตอนที่เราคบกัน เค้าก็มีผู้หญิงมาชอบเค้าตั้งเยอะตั้งแยะ(ก็หน้าตาออกจะเหมือนนักร้องหนุ่มในวง Brothers ที่ชื่อเบียร์ซะออกขนาดนั้น จะไม่ให้มีใครมาชอบเค้าได้ยังไงล่ะ?) แต่ก็รู้สึกดีใจที่เค้าเลือกเรา ตอนนี้ก็อยากเจอเค้าเหมือนกันแต่ในบางอารมณ์ก็ไม่อยากเจอ(แล้วอยากเจอรึเปล่าล่ะ?) ก็คงอยากเจอมั้ง ไม่รู้สิ เราว่าโลกเรากลมจะตาย ถ้าจะได้เจอจริง ๆ มันก็ต้องเจอ หลบหนีมันไม่พ้นหรอก
การ์ตูน |
|
|
