sutatsanee's profileI'm still loving you...O...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 02 รู้สึกเครีดจังเลย ตอนนี้รู้สึกเครียดมากเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน รายงาน ตอนนี้ก็ปวดหัวไปหมดเลย ไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไงก่อนดี
พยายามแล้วนะที่จะไม่ให้ตัวเองต้องเครียด แต่มันก็ไม่สามารถทำได้เลย ตูนรู้ตัวเองว่าตูนเป็นคนที่เครียดง่ายมาก
มีเรื่องอะไรนิดอะไหน่อยก็เครียดแล้ว ไม่อยากให้ตัวเองต้องเป็นแบบนี้เลย ไม่ชอบเลย อยากทำตัวสนุกสนานเหมือน
กับคนอื่นบ้าง พอทำแล้ว ใครก็หาว่าเปลี่ยนไป ไม่ดีเลย เราก็จะต้องทำตัวแบบเดิม เฮอออ ไม่อยากเป็นแบบนี้
ใครก็ได้ช่วยที
การ์ตูน February 29 รู้สึก ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้เป็นอะไร รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย ตั้งแต่ไปสัมภาษณ์ที่โรงแรมแล้ว ตูนไม่รู้ว่าในอนาคตมันจะเป็นยังไงบ้าง แต่ตูนก็จะพยายามอดทนให้ได้มากที่สุด ตูนต้องคิดเสมอว่า พวกเค้าทำได้ เราก็ต้องทำได้ ถึงแม้ว่าหัวหน้าของ FO จะดูดุก็ตาม แต่ตูนเชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เค้าจะสอนเรานั้น มันคือความหวังดีที่เค้าอยากให้เราได้ดีในอนาคต ดังนั้นเราต้องอดทน ทำอะไรเป็นก็ทำ ทำอันไหนไม่ได้ก็ต้องถาม ต้องมีความมั่นใจ ต้องกล้าคิดกล้าทำ กล้าแสดงออก เอาใจช่วยด้วยนะ สิ่งที่ตูนอยากได้ตอนนี้ก็คือกำลังใจนี่แหละ
การ์ตูน February 07 เปลี่ยนแปลงไปหมด วันนี้ก็เป็นอีกวันนึงที่ตื่นแต่เช้า ประมาณเกือบ 7 โมงได้ เห็นอากาศเช้า ๆ ดีแบบนี้มันก็ทำให้รู้สึกอยากออกไปข้างนอก เราชอบบรรยากาศตอนเช้ามากที่สุดเลย เราค่อย ๆ เดินไปเรื่อย ๆ ตรงแถวกรอกสิงโต มองสองข้างทางแล้วคิดในใจว่า "ทำไมอะไรมันดูเปลี่ยนไปหมดเลย" มันไม่เหมือนกับแต่ก่อน ตอนนั้นจำได้ว่าเราจะออกไปกับย่าเราเกือบทุกเช้า ความรู้สึกตอนนั้นกับตอนนี้มันไม่เหมือนกัน สำหรับเราแล้ว อดีตย่อมสำคัญกว่าเพราะมันมีเรื่องให้จดจำมากมาย แม้ตอนนี้จะมีเรื่องที่จดจำอยู่บ้างแต่มันก็เป็นเพียงแค่เรานึกคิดถึงเรื่องราวต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามามันไม่เหมือนกับแต่ก่อนเลย ถ้าเป็นไปได้เราอยากจะย้อนเวลากลับไปในวัยเด็ก มันเป็นวัยที่ซุกซนและไม่ว่าจะทำอะไร จะผิดหรือจะถูกก็ไม่มีใครว่าได้ ก็เพราะเรายังเด็กนี่หน่า ใคร ๆ ก็ต้องนึกอยู่แล้วว่าที่ทำไปแบบนั้นเพราะไม่รู้ แต่มันจะย้อนกลับไปได้ยังไงละ? เวลามันเดินไปข้างหน้านะ ไม่ได้เดินถอยหลัง แต่รู้มั๊ย? ว่าสิ่งต่าง ๆ รอบตัวของเรามันมักจะสอนเราอยู่เสมอแต่มันขึ้นอยู่กับว่าเราจะสนใจมันมั๊ยเท่านั้นเอง ในวันนี้ตูนก็ได้ความรู้อีกอย่างนึงว่า กาลเวลาไม่เคยคอยใคร มันเดินไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดที่จะหันกลับไปมองข้างหลัง มันไม่เคยสนใจ มันสนใจแต่เพียงว่าทางข้างหน้านั้นจะเป็นอย่างไร ถ้าเราทำอย่างเวลานั้นได้ คำว่า "เรื่องในอดีต" เราก็คงไม่สนใจ เราจะสนใจแต่เพียงอนาคตข้างหน้าเท่านั้น
การ์ตูน February 06 ไม่ใช่ใครก็ได้ ไม่ได้ขอฟ้าได้โปรดหาใครซักคน หรือเหงา จึงคิดไปรักใคร ไม่ได้เพียงขาดความอบอุ่น หรือแค่อ่อนไหว ไม่ใช่จะมีใครเพราะใกล้กัน
แต่เธอรู้ไหมตั้งแต่ฉันได้พบเธอ เพียงเจอไม่ถึงกับทุกวัน เหมือนได้เจอกับคนพิเศษแสนสำคัญ เป็นคนที่ฉันจะยอมให้ใจ ไม่ใช่แค่ใครซักคน ไม่ใช่แค่ใครก็ได้ มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ตรงหัวใจ...คือเธอ อยากให้รู้นะ ถ้าหากฉันไม่พบเธอ ใจคงไม่คิดจะคบใคร ฉันพอใจอยู่แล้วทุกอย่าง ไม่เดียวดาย จนมาวันนี้มาเจอกับเธอ
บอกเธอแบบนั้นให้มั่นใจ ว่าฉันทำอะไร ฉันคิดก่อน ถ้าบอกเธอว่ารัก ให้เธอเชื่อใจ ฉันหมายความอย่างนั้น..แน่นอน
การ์ตูน
เจอแล้ว วันนี้เราตื่นตั้งแต่เช้าแล้วกะว่าจะไป 7 - 11 ที่เลือกไปตอนเช้าเนี๊ยะเพราะคิดว่าจะไม่ต้องเจอเค้า ไม่ใช่ว่าไม่อยากเจอนะ แต่กลัวว่า
ถ้าเกิดเจอจะทำตัวยังไง คงทำตัวไม่ถูกแน่ ๆ เลย นี่เลือกตอนเช้าแล้วนะเพราะพี่เค้าบอกว่าเค้าจะตื่นประมาณตอนเที่ยง ๆ บ่าย ๆ อะ
ผลปรากฏนะ เจอจัง ๆ เลย ตัวก็สั่น รู้เลยว่าตอนนั้นหน้ามันจะยิ้มตลอดเลยแต่ก็พยายามก้มหน้าไว้ เราบอกกับตัวเองว่าจะทักเค้าดีมั๊ย?
เราอยากทักทายเค้านะ อยากยิ้มให้แต่เราก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเราต้องเลือกเดินก้มหน้าด้วย โอกาสที่จะยิ้มให้ก็มีสูงมาก
และเราก็ไม่รู้ด้วยว่ามันจะมีโอกาสแบบนั้นอีกมั๊ย? แต่..มันคงไม่มีแล้วละ ถ้าเราจะรอให้เค้าทักทายเราก่อนเราว่าคงอีกนานเลย เพราะ
ดู ๆ แล้ว ต่างฝ่ายต่างก็เขินอาย แต่ไม่เป็นไร แค่ได้เห็นเค้าอีกครั้ง..แค่นี้ก็ดีใจแล้วละ เราไม่อยากให้เค้านึกว่าเราเป็นคนหยิ่ง หรือว่า
เป็นคนที่ไม่ใส่ใจอะไรเลย ในบางทีเวลาเราเดินผ่านเค้า เราจะทำเป็นนิ่งเฉย แต่ข้างในใจของเราเต้นไม่เป็นจังหวะเลย เราสนใจแล้วก็
ใส่ใจในตัวเค้าด้วย พี่เค้าไม่มีวันรู้หรอก นอกจาก...ที่เราจะบอกกับเค้าเอง คิดถึงนะค่ะ
การ์ตูน (สุทัศนีย์ สมบูรณ์ศิลป์)
January 29 เธอคือเหตุผล จิตใจมันสับสน และเธอจะรู้ตัวบ้างไหม
ว่าเธอคือเหตุผล ที่ทำให้ฉัน ต้องกระวนกระวายในคืนนี้ อยากจะบอกเธอว่ารัก แต่มันคงจะเร็วไป
เธอคงไม่เข้าใจ ในสิ่งที่ฉันมีตอนนี้ ที่เป็นทุกข์ ก็เพราะคงเฝ้าแต่คิดถึงเธอ ตั้งแต่วันที่ได้เจอ เธอคือเหตุผลที่ฉันต้องเป็นอย่างนี้ ตีสองสิบห้านาที พยายามข่มตานอน แต่ก็ไม่วายคิดถึงเธอ หลับตาเห็นเธอทั้งคืน นั่งอยู่จนเช้า มันทนไม่ไหวแล้วใจ จะเป็นไปได้ไหม อยากเจอเธออีกครั้ง อยากบอกความในใจที่ฉันมี อยากจะบอกเธอว่ารัก แต่มันคงจะเร็วไป เธอคงไม่เข้าใจ ในสิ่งที่ฉันมีตอนนี้ ที่เป็นทุกข์ ก็เพราะคงเฝ้าแต่คิดถึงเธอ ตั้งแต่วันที่ได้เจอ เธอคือเหตุผลที่ฉันต้องเป็นอย่างนี้
การ์ตูน (สุทัศนีย์ สมบูรณ์ศิลป์)
January 28 จะเจอมั๊ย? ดูสิว่า วันนี้จะเจอเค้ามั๊ย? ถ้าไม่เจอคงเสียใจแย่เพราะว่าวันนี้เราจะกลับหอแล้วด้วย กว่าจะได้เจอกับเค้าอีกก็ไม่รู้ว่าวันไหน เราไม่อยากเจอกับเค้าแค่ในความฝันแต่เราอยากเจอกับเค้าในความเป็นจริง อยากรู้ว่าเมื่อเค้าเจอเรา เค้าจะทำตัวยังไง? เพราะอยากรู้ว่าเค้ายังคงรักเราเหมือนเดิมมั๊ย?
แย่จริง ๆ เลยนะ เพิ่งรู้ว่ารักเค้าเนี๊ยะ มันเป็นอะไรที่ทรมาณ แต่ก่อนเค้าจะคอยดูแลเราตลอดมันทำให้เรารู้สึกดีนะจนเราก็นึกชอบเค้าเหมือนกัน แต่แปลกตอนที่เค้าเข้ามาเรากลับทำตัวเฉยและยังปฏิเสธความรักของเค้าทั้ง ๆ ที่ยังไม่รู้จักเค้าดี ถ้าในตอนนั้นเราลองศึกษาเค้าดูเค้าอาจจะเป็นคนดี รักเราจริงก็ได้ เราไม่รู้นะว่าในอนาคตของเราจะเป็นยังไง จะสมหวังหรือไม่นั่นมันก็เป็นชะตากรรมของเราแล้วละ
การ์ตูน (สุทัศนีย์ สมบูรณ์ศิลป์) January 27 ไม่เจอเค้าเลยวันนี้ สอง สามวันมานี้ ไม่ได้เจอเค้าเลย ไม่รู้ว่าเค้าไปไหน? ไปทำอะไร? สงสัยคงไปทำงานมั้ง เพราะทุกครั้งเวลาที่เราเดินผ่านที่ประจำของเค้า เราจะพบเจอเค้าเสมอ แปลกนะ เวลาที่เรารู้สึกเฉย ๆ เจอก็ได้ ไม่เจอก็ได้ มันก็จะต้องเจอเค้าทุกที แต่พอตอนนี้ อยากเจอกับเค้าขึ้นมา ดันไม่เจอเค้าเลย เราอยากรู้ว่าเค้ายังชอบเราอยู่รึเปล่า? แต่เราก็ภาวนาให้เค้ายังคงชอบเราอยู่เหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง
หรือว่า...เราควรทำตัวเฉย ๆ ถึงจะเจอกับเค้า ไม่พยายามตามหา มันก็เหมือนกับที่คนเค้าชอบพูดกันว่า "ยิ่งตามหามักไม่เจอ" เราไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรที่เกี่ยวกับเค้ามากนัก รู้แค่ชื่อ - นามสกุล ที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์เท่านั้น จะให้เราโทรไปเหรอ? ไม่อ่ะ ไม่ดีกว่า มันดูไม่ดีเลย ตอนนี้เค้าจะรู้มั๊ย?ว่าเรากำลังคิดถึงเค้าอยู่ ฮึ..คงไม่รู้สินะ ดีแล้วละที่ไม่รู้ ความรักของเราตอนนี้ก็คงเป็นได้แค่เพียงฝันเท่านั้น ไม่มีทางเป็นจริง เราว่าเราอยู่เฉย ๆ ทำตัวเฉย ๆ ดีกว่า ถ้าจะเจอเดี๋ยวก็ได้เจอเองนั่นแหละ แต่พักนี้คงไม่ได้เจอหรอกเพราะเราไปอยู่หอ จะกลับทุกวันศุกร์ แต่บางทีกลับมาก็ไม่เจอเค้า เฮอออ.....หวังว่าตอนนี้เค้าคงสุขสบายดี
การ์ตูน (สุทัศนีย์ สมบูรณ์ศิลป์) January 26 เพิ่งรู้ว่ารักวันนี้มันจะมีอีกทีไหม
วันที่เธอมาเปิดใจ พูด คำว่ารัก ไม่รู้ว่าฉันทำผิดมากไหม ให้เป็นเพื่อนกันต่อไป พูดว่าไม่เคยรัก ฉันอาจยังคิดไม่พอ ไม่รอ ไม่ทบทวนความจริงข้างใน เหมือนทำโอกาสดีๆ หายไป เมื่อคิดดีๆ ก็ได้รู้ ที่ฉันทำไปมันไม่ถูกซะแล้ว ฉันเสียใจ ฉันเพิ่งรู้ว่ารักเธอ ฉันเพิ่งรู้เมื่อได้ค้นหัวใจ มีเธออยู่แล้วมาตั้งนาน เผลอคิดถึงเธอทุกที อารมณ์ดีเมื่อเธอยิ้มให้กัน เพราะเธอเท่านั้น เพิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ ไม่รู้ ฉันยังมีโอกาสไหม ถ้าเธอยังไม่ถอดใจ ให้โอกาสฉัน ช่วยบอกรักกันอีกสักครั้ง จะไม่ทำให้ผิดหวัง ไม่เป็นอย่างวันนั้น ฉันอาจยังคิดไม่พอ ไม่รอ ไม่ทบทวนความจริงข้างใน ฉันทำโอกาสดีๆ หายไป เมื่อคิดดีๆ ก็ได้รู้ ที่ฉันทำไปมันไม่ถูกซะแล้ว ฉันเสียใจ ฉันเพิ่งรู้ว่ารักเธอ ฉันเพิ่งรู้เมื่อได้ค้นหัวใจ มีเธออยู่แล้วมาตั้งนาน เผลอคิดถึงเธอทุกที อารมณ์ดีเมื่อเธอยิ้มให้กัน เพราะเธอเท่านั้น เพิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ เพราะรักมันเล่นกลหลอกใจ ก็เลยมีอะไรที่แอบที่ซ่อนอยู่ และที่ฉันพูดว่าไม่ได้รัก ก็แค่ใจมันยังไม่รู้ ฉันเพิ่งรู้ว่ารักเธอ ฉันเพิ่งรู้เมื่อได้ค้นหัวใจ มีเธออยู่แล้วมาตั้งนาน เผลอคิดถึงเธอทุกที อารมณ์ดีเมื่อเธอยิ้มให้กัน เพราะเธอเท่านั้น เพิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ ฉันเพิ่งรู้ว่ารักเธอ ฉันเพิ่งรู้เมื่อได้ค้นหัวใจ มีเธออยู่แล้วมาตั้งนาน เผลอคิดถึงเธอทุกที อารมณ์ดีเมื่อเธอยิ้มให้กัน เพราะเธอเท่านั้น เพิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ
การ์ตูน (สุทัศนีย์ สมบูรณ์ศิลป์)
January 25 ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันนะ ทั้ง ๆ ที่บอกกับตัวเองเสมอว่า จะไม่ให้ชีวิตเลี้ยวไปทางไหน แต่ผลสุดท้ายมันก็ทำไม่ได้
เราพยายามบังคับใจตัวเองแล้วไม่ให้คิด แต่ก็ทำไม่ได้ แต่ก่อนเราปิดกั้นตัวเอง มีคนที่เค้าชอบเราแต่เราก็ไม่สนใจ
แต่พอมาตอนนี้เราลองเปิดดูบ้างผลสุดท้ายไม่มีใครชอบเราเลย ลองย้อนนึกกลับไปตอนนั้น ถ้าเราลองดูใจกับเค้า ไม่แน่
ว่า เราอาจจะรับรู้ความรู้สึกของความรักที่เค้ามีให้เรา แม้ตอนแรกเราอาจจะยังไม่ชอบเค้า แต่ความรักของเค้าอาจทำให้
เรารักเค้าได้ในวันนึง เราไม่เข้าใจว่า ทำไมอยู่ดี ๆ เราก็คิดถึงเค้า นึกถึง อยากจะย้อนกลับไปในตอนนั้น แต่...มันเป็นไป
ไม่ได้แล้ว ตอนนี้เค้าคงมีคนที่เค้ารักและรักเค้า เค้าคงไม่คิดถึง นึกถึง หรือว่ารักหรือชอบเราอีกแล้ว เรารู้ว่ามันสายไป
แต่ตอนนี้เราก็เจอนะแต่ไม่เกือบทุกวันหรอกเค้าก็อยู่แถวบ้านเรานี่แหละ เราพยายามไม่มองเค้า เราจะได้ไม่คิดมากหรือคิดนึกย้อนกลับไป
เราจะพยายาม ให้เราอยู่ในปัจจุบันให้มากที่สุด เราจะไม่นึกย้อนกลับไปในอดีตอีก เอาเป็นว่า..เราอวยพรให้เค้า..โชคดีก็แล้วกัน
การ์ตูน (สุทัศนีย์ สมบูรณ์ศิลป์) December 09 อาลัยพี่บิ๊ก รู้สึกเสียใจสุด ๆ เลย เมื่อได้ยินข่าวว่าพี่บิ๊กเสียชีวิตแล้วเมื่อเช้านี้ ใจนึงก็รู้สึกเสียใจมาก แต่อีกใจนึงก็คิดว่าดีแล้ว เพราะพี่บิ๊กจะได้ไม่ต้องทรมาณอีก พี่บิ๊กไปสบายแล้ว พี่บิ๊กใช้กรรมหมดแล้ว ตูนยังบอกกับตัวเองอยู่เลยว่า ไม่แน่ปีใหม่นี้จะไปเยี่ยมพี่บิ๊กที่บ้าน แต่ก็ไม่ทันแล้ว ไปไม่ได้อีกแล้ว ตูนให้สัญญาว่า แม้พี่บิ๊กจะจากโลกนี้ไปแล้วตูนก็จะรักและจะเก็บพี่บิ๊กเอาไว้ในใจตลอดไป ตูนรักพี่บิ๊กน่ะค่ะ
การ์ตูน December 03 I will be waitingไม่รู้ว่า จะบ้าไปมั๊ย? ที่ตอนนี้จะไม่ให้ชีวิตของเราพักแวะที่ไหนแล้ว
เรามีหนทางที่เราต้องก้าวเดิน และทางเดินนั้นมันตรงไปข้างหน้า
แต่ชีวิตของเราแต่ก่อนนั้น เราไม่ได้บังคับมันให้เดินตรงอย่างเดียว
เราให้ชีวิตของเรา หยุดพักแวะกลางทาง บ้างก็เลี้ยวไปทางอื่น
กว่าจะกลับไปทางเดิมได้ ก็ใช้เวลานานมาก ๆ
จนตอนนี้ กลับมาคิดได้ว่า ถ้าเราอยากมีอนาคตที่ดี
เราก็ควรเดินตรงอย่างเดียว คิดไปแล้ว เรารู้สึกสบายดีนะ
ไม่ต้องคิดมากอะไร ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องกังวลใครทั้งนั้น
แม้ว่ามันอาจจะเหงานิดหน่อย แต่ชีวิตของเราก็ยังมีครอบครัวที่รักเรา
มีเพื่อนที่คอยเป็นห่วง (บางคน) ตอนนี้เรามีหน้าที่เรียน เราก็ควรเรียนอย่างเดียว
และรอคนของเราเท่านั้น คนที่เข้ามาในชีวิตของเราตอนนี้ พวกเค้าก็ผ่านมาแล้ว
ก็ผ่านไป ไม่ได้จริงจังอะไร แต่เมื่อเราโตขึ้นอีก เราพบเจอใคร เค้าคนนั้น
อาจจะเป็นคนของเรา แม้ว่ามันอาจจะนานในการรอคอย แต่มันก็จะเป็นการรอคอย
ที่มีความหมาย เราคิดอย่างนั้นเพราะรู้สึกได้แบบนั้น เราทั้งสองจะรักกันและดูแลกันตลอดไป
"ฉันจะรอเธอนะ สักวันเราคงได้พบเจอกัน"
การ์ตูน
November 26 กลับมาแล้ว ตอนนี้ เรากับพี่ฟางได้กลับมาคุยกันอย่างเดิมแล้วซึ่งก่อนหน้านั้น เราก็ได้คุยกับพี่ฟาง
ซึ่งเป็นเวลาแค่ 23 วันเท่านั้นเอง
หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกับเค้าอีก เพราะอะไรน่ะเหรอ?
ก็เพราะว่าวันที่ 23 พี่ฟางกลับไปคบกับแฟนเก่าน่ะสิ ทั้ง ๆ ที่เค้าก็บอกกับเราตลอดว่า
พี่เค้าจะไม่กลับไปคบกับแฟนเค้าอีก แต่...พี่ฟางก็กลับไป
ในตอนนั้น เราเสียใจมาก ๆ และรู้สึกผิดหวังมาก ๆ ด้วย แต่ว่ามันก็ผ่านมาแล้ว
ก็อย่าไปคิดมากอะไรเลย
ผ่านไปประมาณ 3 อาทิตย์ พี่ฟางก็กลับมา แล้วบอกว่าพี่ไม่ได้กลับไป
คำพูดที่บอกตูนวันนั้น พี่ฟางไม่ได้เป็นคนพูด เราไม่รู้เหมือนกันว่า มันใช่เรื่องจริงมั๊ย?
แต่เราก็ได้กลับมาคุยกันอีกครั้ง ในใจก็รู้สึกกลัว กลัวว่าพี่ฟางจะกลับไปหาเค้าจริง ๆ
ถ้าเป็นอย่างนั้น เราก็คงจะเสียใจอีกเช่นเคย แต่มันก็คงจะน้อยกว่าครั้งที่แล้ว ถึงแม้ว่าพี่ฟาง
จะไม่ได้เป็นคนพูดก็ตาม เราไม่รู้ว่า ถ้ามันเกิดขึ้นอีกครั้ง เราจะรับมันไหวมั๊ย?
เพราะครั้งที่แล้ว กว่าเราจะขึ้นมาจากความเศร้าได้ มันก็ใช่เวลานาน
เราไม่รู้ว่า ตอนนี้เรายังคงชอบเค้าอยู่รึเปล่า? แต่เรารู้แค่ว่า เราคิดถึงเค้ามาก
คิดถึงมากจริง ๆ เราดีใจนะที่เราได้กลับไปคุยกับเค้าอีกครั้ง แต่เราก็ไม่รู้ว่าเราจะคุยด้วยกัน
อย่างนี้อีกนานมั๊ย? เพราะเค้ายังลืมแฟนเก่าของเค้าไม่ได้ เค้าบอกกับตูนประจำ จากตอนแรก
ที่รู้สึกไม่ค่อยชอบ ตอนนี้ก็กลับกลายเป็นเฉย ๆ เมื่อได้ฟังเค้าเล่าเรื่องแฟนเก่าของเค้า
เราอยากปลอบใจเค้าน่ะ แต่เราปลอบใจคนไม่ค่อยเก่ง แต่เราก็จะให้กำลังใจเค้า
ให้เค้าลืมแฟนเก่าได้เร็ว ๆ ตูนไม่หวังว่าจะให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิม แค่ได้คุยกับเค้าอย่างนี้
ได้รู้ว่าเค้าเป็นยังไง ได้รู้ว่าเค้าอยู่ที่ไหน แค่นั้นก็พอแล้วสำหรับเรา
หวังว่าพี่ฟางคงจะลืมน้องเค้าได้ แม้จะใช้เวลาสักหน่อย แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่า พี่ฟางจะลืมเค้าไม่ได้
รักและคิดถึงเสมอ
การ์ตูน
September 02 โกรธมั๊ย?ถ้าตามใจปาก...ตามใจปาก
ไม่รู้จะห้ามยังไง เมื่อล็อกหัวใจมันพัง
อีกเดียวเธอคงได้ฟัง บางอย่างจากใจฉัน ความลับที่มีในใจ เก็บไว้ข้างในมานาน หมู่นี้มันมีอาการอยากออกมานอกใจ อาจเพราะอารมณ์ ปรวนแปร อาจเพราะว่าแคร์ ตัวเธอ ก็เพราะทุกทีที่เจอเธอ ฉันใส่ใจ อาจเพราะเป็นคนไม่ปลง และฉันไม่เคยมีใคร วันนี้เลยยากเกินไปถ้าหากไม่พูดมัน โกรธไหมถ้าตามใจปากอยากบอกว่าชอบเธอ ได้ไหมถ้าฉันจะเอ่ย บอกเธอ ว่าปลื้มใจ ไม่รู้อะไร มันสั่งให้ฉัน คิดถึงเธออย่างมากมาย รู้ไหมไม่เคยมองใครได้อย่างเธอ แค่ขอให้เธอมาฟัง ไม่หวังให้เธอมาแคร์ ยอมรับถ้าเธอจะแปรเปลี่ยนและจากไป อาจพูดได้เพียงบางคำ จากร้อยล้านความในใจ แต่ฉันยังยืนยันใน ทุกคำที่พูดมา การ์ตูน
September 01 ก้ำกึ่งก้ำกึ่ง ของแดน บีม (ชอบเพลงนี้มาก ๆ)
เธออาจบอกว่ามันทั่วไป เธอไม่ได้มีท่าทีอะไร เธอก็จริงใจของเธออย่างนี้ พูดคุย เธอก็คุยเหมือนกันทุกราย ประสาของคนที่ยิ้มง่าย นิสัยดี ไม่พิเศษกับใคร ก็เธอไม่คิดอะไรกับฉัน เธอจึงไม่เห็นอาการหวั่นไหว แต่ฉันคิดเลยไปไกล อยากจะขอร้องกัน อย่า...ทำอะไรให้ใจฉันสั่น อย่า...ทำอะไรให้มันคิดได้ ว่าชอบกัน ว่าซึ้งใจ ยิ่งไกลยิ่งดีเท่านั้น อย่า...ทำอะไรที่มันก้ำกึ่ง อย่าทำให้คน คนนึงยิ่งใฝ่ยิ่งฝัน อย่าทำร้ายจิตใจของคนไหวหวั่น ให้เจ็บด้วยการไม่ตั้งใจ คำ ผ่านๆที่เธอพูดไป อย่างคำว่าเธอคิดถึงจะตาย เธอจะรู้ไหมฉันมีความหวัง ทุกวัน เมื่อเราคุยด้วยกันมากมาย ที่ฉันทำเป็นพูดเล่นใส่ว่ารักจัง ฉันนั้นพูดจากใจ ก็เธอไม่คิดอะไรกับฉัน เธอจึงไม่เห็นอาการหวั่นไหว แต่ฉันคิดเลยไปไกล อยากจะขอร้องกัน อย่า...ทำอะไรให้ใจฉันสั่น อย่า...ทำอะไรให้มันคิดได้ ว่าชอบกัน ว่าซึ้งใจ ยิ่งไกลยิ่งดีเท่านั้น อย่า...ทำอะไรที่มันก้ำกึ่ง อย่าทำให้คน คนนึงยิ่งใฝ่ยิ่งฝัน อย่าทำร้ายจิตใจของคนไหวหวั่น ให้เจ็บด้วยการไม่ตั้งใจ คนอ่อนไหวไม่ควรสนิท เธอไม่รู้และเธอไม่ผิด แค่ขอสักนิด ช่วยช่วยให้มันจบที ไม่ต้องดีกับฉัน อย่า...ทำอะไรให้ใจฉันสั่น อย่า...ทำอะไรให้มันคิดได้ ว่าชอบกัน ว่าซึ้งใจ ยิ่งไกลยิ่งดีเท่านั้น อย่า...ทำอะไรที่มันก้ำกึ่ง อย่าทำให้คน คนนึงยิ่งใฝ่ยิ่งฝัน อย่าทำร้ายจิตใจของคนไหวหวั่น ให้เจ็บด้วยการไม่ตั้งใจ (รู้ดีว่าเธอไม่เคยรักกัน) ไม่ได้พิเศษตรงไหน (รู้ดีแต่ฉันมันคนอ่อนไหว) ยิ่งดีกับฉันเท่าไหร่ยิ่งรักเธอ (รู้ดีว่าเราแค่เป็นเพื่อนกัน) แต่มันไม่เคยจะทนไหว (รู้ดีแต่ฉันมันคนอ่อนไหว) จะห้ามให้ตายก็รักเธอ August 20 ความรู้สึก ขอเขียนอีกครั้งสำหรับวันนี้เพราะอีกนานเลยกว่าตูนจะได้เข้ามาอัพอีกและอีกอย่างอารมณ์ตอนนี้มันก็อยากเขียนด้วย
การได้แอบชอบใครสักคนนึงมันเป็นสิ่งที่มีความสุขมากเลยน่ะ แม้จะเป็นเวลาที่เจอเค้าหรือไม่ได้เจอ มันก็มีความสุข แต่มันแปลกตรงที่ว่า เราอยากรู้จักกับเค้ามากขึ้น แต่เราก็ไม่กล้า อยากคุย ก็ไม่กล้าอีก อยากส่งข้อความไปหา ทั้งไม่กล้าและกลัวเค้าจะรำคาญ ตูนอาจจะคิดมากไปเองก็ได้ แต่ถ้าเป็นอย่างที่ตูนคิดล่ะ? มันคงเสียใจมากถ้าได้รู้และรู้สึกว่าเป็นแบบนั้น ตูนไม่อยากบอกกับตัวเองว่า "เลิกเถอะ ไม่มีหวังหรอก" แต่ถึงยังไง ทุกคนก็ต้องมีความหวัง ถึงท้ายที่สุดมันอาจจะจบลงในสิ่งที่เราไม่ต้องการ ไม่อยากให้เป็น แต่ถ้าเรามีความหวัง มันก็ทำให้เรามีกำลังใจที่จะเดินหน้าต่อ ตูนให้กำลังใจตัวเองทุกวัน ถึงแม้ว่ามันอาจจะเป็นไปไม่ได้แต่ทุกคำพูดตูนก็จบลงด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ เรารู้น่ะ ว่าในใจของเค้า ไม่มีเราอยู่ในนั้นเลย เรายังยิ้มได้แต่ก็ยิ้มได้ในคราบน้ำตา เราไม่รู้อนาคตหรอกว่า ต่อไป เราจะยิ้มหรือว่าร้องไห้ แต่รู้อะไรมั๊ย? เมื่อในใจตอนนี้ยังมีเค้าอยู่ เรื่องนั้นมันก็ไม่สำคัญกับตูนอีก แค่มีเค้า มีเค้าอยู่ เค้าจะรู้หรือไม่? มันก็ก็ไม่สำคัญกับ ตูนเช่นกัน แม้เค้าจะยังรักใครอยู่ ตูนบอกได้เลย ว่าตูนไม่เสียใจ นั่นมันเป็นสิทธิ์ของเค้า ที่เค้าจะรักหรือไม่รักใคร ก็เหมือนกับตูนที่มีสิทธิ์ที่จะชอบเค้าได้เหมือนกัน
การ์ตูน อยากให้รู้ว่ารักเธอด้วยเหตุใดก็ตาม เธอไม่เคยรับรู้
ใกล้เธอสักเท่าไหร่ แต่เหมือนไกล ไกลห่างกัน ได้แค่มองหน้าเธอ ทำได้เพียงแค่นั้น หัวใจที่แอบฝัน อยู่ใกล้กันยิ่งหวั่นไหว หากเธอรู้ใจ หากเธอรู้ตัว เธอจะเข้าใจกันรึเปล่า ก็ไม่รู้เลย แต่ต้องพูดไป และจะมาเพื่อกวนใจคำถามเดียว แค่อยากรู้รังเกียจกันไหม ขอให้มันอย่าเป็นแบบนั้นเลย อยากได้ยินเสียงคนที่คุ้นเคย อยากจะเจอคนเดิมที่เคยที่เจอในเมื่อวาน หากพรุ่งนี้ทุกอย่างหมุนไป ฉันคนหนึ่งจะยืนตรงที่เก่า อยู่เพื่อบอกเธอ คำที่ค้างใจ ต่อให้มันจะีไม่มีวันเป็นจริงเลยก็ตาม อยากให้รู้ว่ารักเธอ อยากให้หันมาหน่อย อยากให้มองหน้ากัน ถ้าเธอไม่หวั่นไหวกับสายตาคนอย่างฉัน ไม่บังคับใจเธอ หากเจอคนที่ฝัน หวังเพียงใครคนนั้น จะใกล้เคียงคนอย่างฉัน หากเธอรู้ใจ หากเธอรู้ตัว เธอจะเข้าใจกันรึเปล่า ก็ไม่รู้เลย แต่ต้องพูดไป และจะมาเพื่อกวนใจคำถามเดียว แค่อยากรู้รังเกียจกันไหม ขอให้มันอย่าเป็นแบบนั้นเลย อยากได้ยินเสียงคนที่คุ้นเคย อยากจะเจอคนเดิมที่เคยที่เจอในเมื่อวาน หากพรุ่งนี้ทุกอย่างหมุนไป ฉันคนหนึ่งจะยืนตรงที่เก่า
อยู่เพื่อบอกเธอ คำที่ค้างใจ ต่อให้มันจะไม่มีวันเป็นจริงเลยก็ตาม อยากให้รู้ว่ารักเธอ
อารมณ์ในตอนนี้ก็คือเพลงนี้แหละ
การ์ตูน
August 19 ภารกิจที่ทำในวันนี้ วันนี้น่ะแทบไม่ได้อยู่บ้านเลย พอลุกจากที่นอนเป็นเวลา 8 โมงกว่า ๆ ก็ลุกอาบน้ำแต่งตัว แล้วออกจากบ้านไปกินก๋วยเตี๋ยวกับแม่ จากนั้นก็ไปลงประชามติ..แต่ไม่บอกหรอกว่าเลือกอะไร? เมื่อกากากบาทเสร็จเรียบร้อย ก็นั่งรถสาย 91 ไปยังบ้านเพื่อนที่หมู่บ้านเศรษฐกิจเพื่อไปทำงาน แต่ที่ไหนได้ Net บ้านเพื่อนดันถูกตัด (เลือกเวลาตัดได้ดีมาก) ก็เลยต้องไปทำที่ร้าน แต่ตูนก็ไม่ได้ไปด้วยหรอกเพราะเพื่อนบอกว่าจะไปทำกับแฟนตูนเข้าใจว่าอยากอยู่กับแฟน 2 คน เท่านั้น ก็เลยกลับบ้านก่อน กลับมาได้สักพักก็เลยโทรไปหาอุ้มเพื่อนรักเพราะก่อนหน้านี้ อุ้มก็เอาPCTโทรมาคุยด้วยแต่มันไม่ค่อยมีสัญญาณเลยยังไม่ได้คุยอะไรกันมากคุยไปได้สักพัก อุ้มก็บอกให้ออกไปเจอกัน ด้วยความที่ว่าไม่ได้เจอกันมานานมากเลยตอบตกลงแล้วไปนัดเจอกันที่ TOP หน้าปากซอยบ้านเพราะบ้านตูนกับบ้านอุ้มอยู่ใกล้กัน เราไปกินอะไรกันนิด ๆ หน่อย ๆ แต่ก็อิ่มพอดูเลยแหละ กินไป คุยไป บ้างก็เรื่องของอุ้ม บ้างก็เรื่องของตูน สลับกันไป เวลาที่เรากันทีไรน่ะ จะไม่เคยเงียบกันเลย คุยกันตลอดและจะเล่นกันตลอดด้วย...เวลาอยู่กับอุ้ม..ตูนมีความสุขมากเลย (รู้มั๊ยอุ้ม) ก็เราเป็นเพื่อนกันมานาน รู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้ว ทำอะไรก็สบาย ๆ และที่สำคัญคือเราเข้าใจกันและกัน เราไม่ค่อยมีเรื่องทะเลาะกันสักเท่าไหร่หรอก ส่วนมากจะเล่นหัวเราะอะไรแบบนั้นซะมากกว่า ดีใจมากเลยที่วันนี้ได้เจออุ้มอีก ยังไม่รู้เลยว่าวันไหนจะได้เจอกันอีก ก็...เอาเป็นว่า คิดถึงแล้วกัน...เอาะ..และต้องขอบใจด้วยน่ะสำหรับคำปรึกษาที่ดีที่มีให้กับตูนอย่างจริงใจ..ขอบใจจ๊ะ
การ์ตูน August 18 ไม่รู้ว่าเป็นอะไร? ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้เป็นอะไร? อยากจะเขียนระบายเรื่องราวบางเรื่องที่ยังไม่เคยบอกกับใคร แต่ไม่รู้ว่าทำไมวันนี้ถึงอยากระบายมันออกมา ตอนที่รู้ว่าได้เข้า ม. ราชมงคลกรุงเทพ ความรู้สึกตอนนั้นมันเป็นความรู้สึกที่มีความสุขและดีใจมาก แต่พอมาเรียนวันแรก ๆ รู้สึกอยากร้องไห้ ไม่รู้สิ มันไม่อยากไป มันอยากกลับบ้าน อยากกลับไปเรียนที่เดิม แต่คิดไปคิดมาเมื่อเข้าที่นี่ได้แล้ว เราก็จะต้องสู้ ตลอดทั้งอาทิตย์ก็จะนั่งเงียบ ๆ เพื่อนชวนคุยก็คุยไปกับเค้าแต่ไม่มีความรู้สึกอะไรเลย ร้องไห้อยู่บ่อย ๆ ว่าคงเข้ากับใครไม่ได้ คงอยู่ที่นี่ไม่ได้ แต่มาอยู่วันนึง มันเป็นวันที่ตูนมีความสุขมากเพราะตูนได้พบกับใครคนนึง ตูนเห็นเค้าครั้งแรกก็รู้สึกดี ดีมาก ๆ จากที่ตูนไม่อยากไปเรียน ตอนนี้ความรู้สึกมันอยากไปเรียนทุกวัน อาจจะเป็นเพราะว่าอยากเจอเค้ามั้ง วันไหนที่ไม่เห็นเค้า วันนั้นจะเป็นวันที่ตูนนั่งซึมเศร้า จนเพื่อน ๆ จับได้ว่ารู้สึกดีกับคน ๆ นึง มันเลยทำให้ตูนได้คุย ได้เล่นกับเพื่อน ๆ มากขึ้น กำลังคิดอยู่ว่า ถ้าวันนั้นไม่เจอกับเค้า ความรู้สึกมันก็คงยังเหมือนเดิม ยิ่งเจอเค้า เรื่องราวมันก็มากขึ้นที่จะเก็บเอาไว้และพอมานั่งเงียบ ๆ คนเดียว ก็เอาเรื่องราวต่าง ๆ ของเค้ามานั่งคิด...มันก็มีความสุขดีเหมือนกัน
ถึงรู้ว่า มันคงเป็นไปไม่ได้ แต่รู้อะไรมั๊ย? ว่าตูนไม่เสียใจเลย แค่ได้เจอเค้า ได้มองเค้าอยู่ห่าง ๆ เท่านั้น..ก็มีความสุขแล้ว ตูนไม่ได้หวังอะไรมากเพราะรู้ว่าถึงหวังไปสักวันคงต้องนั่งร้องไห้ ดังนั้น..อย่าหวังอะไรมากเลย แต่มันมีอยู่สิ่งหนึ่งที่อยากบอกกับเค้าคือ ขอบคุณน่ะค่ะ ขอบคุณจริง ๆ ที่ทำให้ตูนรู้สึกดีขึ้น จริง ๆ แล้วมันมีอะไรหลายอย่างที่อยากจะบอก แต่แค่คำขอบคุณ ตูนว่ามันก็คงเพียงพอแล้ว
ขอบคุณมากน่ะที่อ่านมาจนถึงบรรทัดสุดท้าย
การ์ตูน August 17 กลับมาแล้ว หวัดดีจ๊ะเพื่อน ๆ ทุกคน ไม่ได้เข้ามาเขียนอะไรเลย เพราะตอนนี้ไปอยู่หอแล้ว ก็เลยไม่ค่อยมีเวลาน่ะและแถมงานน่ะเยอะมาก ๆ เลย ต้องรีบทำแล้ว...แต่ขอเวลามาเขียนความคืบหน้าให้เพื่อน ๆ ได้อ่านกันก่อน
ก็อย่างที่บอกว่าตอนนี้ย้ายไปอยู่หอแล้วและไปอยู่กับเพื่อนอีกคนนึง ชื่อ Mermaid เป็นไงล่ะชื่อเพราะมั๊ย? ชื่อเหมือนการ์ตูนเลย เพื่อนร่วมห้องคนนี้เป็นคนน่ารักและเป็นคนดี เวลาตูนมีงานที่ทำไม่ค่อยได้ก็จะปรึกษาเพื่อนคนนี้แหละ ไม่ต้องห่วงน่ะจ๊ะเพื่อน ๆ อยู่ด้วยกันได้ ไม่มีปัญหาอะไรเลย ส่วนมากจะเล่น ๆ กันมากกว่า ตลกดี...เวลาที่เมดทำหน้างอน ฮะ..ฮะ...ฮา
ไม่รู้เหมือนกันน่ะว่าจะเขียนอะไรดี เพราะบางเรื่องตอนนี้มันก็ลืมไปบ้างแล้ว...คิดถึงอุ้มจัง เพราะอุ้มเป็นเพื่อนรัก ตูนตั้งแต่ ป. 4 จนถึงตอนนี้ มันก็เลยเป็นอะไรที่ผูกพัน เวลามีเรื่องอะไร อุ้มก็จะเข้าใจตูนเสมอและจะคอยปลอบใจในเวลาที่ตูนมีปัญหา ไม่ว่าจะมากหรือน้อย แต่ตอนนี้ตูนกับอุ้มก็ไม่ค่อยได้เจอกัน ไม่ค่อยได้โทรกัน นาน ๆ ถึงโทรหากัน เพราะต่างคนต่างก็ต้องมีหน้าที่ ๆ ต้องทำและอยู่ห่างกันมาก...แต่ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวก็ได้เจอ..ใช่มั๊ยอุ้ม? คิดถึง ตูนบ้างรึเปล่าเนี๊ยะ แหม..รู้น่าว่าคิดถึง แต่ตูนคิดถึงอุ้มมากกว่า ฮะ ฮะ ฮา... รีบกลับบ้านเร็ว ๆ อย่ามัวแต่ไปอยู่หอน่ะ ต้องกลับบ้านบ้าง เข้าใจมั๊ยเพื่อนรัก?
การ์ตูน
|
|
|
